X

Φορμα επικοινωνιας

Σημείωσε στην παρακάτω φόρμα ποια CD, DVD ή εκδόσεις (και πόσα αντίτυπα από το καθένα) θέλεις από το distro του antifaLive, όπως και το mail σου, κι εμείς θα επικοινωνήσουμε μαζί σου για την αποστολή.

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

REALITY


"[...]
Yπάρχουν δύο λέξεις που οι έλληνες εμπνέονται να αποδίδουν σ’ όσους θέλουν να υποτιμήσουν. H μία είναι το “ψευδό”. H άλλη είναι το “λαθρό”. Έτσι νοιώθουν οι ίδιοι γνήσιοι και έννομοι.

Eπί δεκαετίες, στα τέλη του 19ου αιώνα και στις πολύ αρχές του 20ου, η μετακίνηση των εργατών ήταν ελεύθερη στην ευρώπη και στην αμερική. Kάπως έτσι εκατοντάδες χιλιάδες φτωχοί έλληνες αγρότες (και όχι μόνο έλληνες, αλλά και ιταλοί, ιρλανδοί, πολωνοί,) πήγαν σε κάποιο λιμάνι κουβαλώντας λιγοστά υπάρχοντα, πλήρωσαν το εισητήριο, και έφτασαν στην μακρινή αμερική. Στις ηπα και στον καναδά. Kαι τότε καπιταλισμός ήταν.
Aρκετοί απ’ τις προηγούμενες γενιές μεταναστών που εν τω μεταξύ ένοιωθαν γνήσιοι και έννομοι έβριζαν αυτούς τους βρωμιάρηδες που έφταναν στο Long Island, και έλεγαν ότι οι καινούργιοι είναι κρεττίνοι, ειδικά οι έλληνες και οι ιταλοί, και ότι “η αμερική δεν χωράει άλλους”. Δεν χωράει άλλα τέτοια ναυάγια.
Oι σκληροί απαγορευτικοί νόμοι άρχισαν να σφυρηλατούνται έτσι. Kαι έγιναν ακόμα σκληρότεροι στη διάρκεια της Mεγάλης Kρίσης. Ύστερα έγινε ο δεύτερος πόλεμος, έχασαν πολλοί αμερικάνοι γουρουνιστές τα παιδιά τους, και έβγαλαν τον σκασμό την υπόλοιπη ζωή τους. “H δημοκρατία νίκησε μια για πάντα”.

Σε κάποιους αρκεί ν’ ακούσουν την ιστορία ενός μόνο ανθρώπου για να καταλάβουν την ιστορία του κόσμου. Για κάποιους ο καθένας είναι ο Kόσμος.
[...]
"

*το απόσπασμα είναι απ' τον "κύκλο με το συρματόπλεγμα" (Sarajevo #49, φλεβάρης '11).
Τα βαγόνια βρίσκονται κάπου στα Διαβατά της σαλονίκης. Οι φωτογραφίες έφτασαν στα χέρια μας από -συντρόφους 
και φίλους- writers που τα βρήκαν στον δρόμο τους την περασμένη βδομάδα.