X

Φορμα επικοινωνιας

Σημείωσε στην παρακάτω φόρμα ποια CD, DVD ή εκδόσεις (και πόσα αντίτυπα από το καθένα) θέλεις από το distro του antifaLive, όπως και το mail σου, κι εμείς θα επικοινωνήσουμε μαζί σου για την αποστολή.

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

AN EYE FOR AN EYE MAKES OUR MASTERS BLIND

Και η αμερική φλέγεται.
Ή κάποιες γειτονιές της έστω. Μέσα σε 4 ημέρες 2 άοπλοι νεαροί μαύροι, ένας 18χρονος (ο Michael Brown) και ένας 25χρονος (o Ezell Ford) δολοφονούνται από μπάτσους πάνω στην διαδικασία εξακρίβωσης στοιχείων, στο Μιζούρι και το Λος Άντζελες αντίστοιχα. Ο μαύρος πρόεδρος των ΗΠΑ, σ' ένα σύντομο μήνυμα του, προλαβαίνει να διατυπώσει την συγκρατημένη θλίψη του για την δολοφονία του Michael Brown, λίγες ώρες μετά από έναν δακρύβρεχτο λόγο του για την αυτοκτονία ενός λευκού 63χρονου celebrity. Κι η αμερική, μια ρατσιστική στρατιωτικοποιήμενη καπιταλιστική κοινωνία σε καιρούς οξυμένης κρίσης, βγάζει κάτι απ' τον διαρκή της καθημερινό πόλεμο (που είναι ταξικός και, προφανώς, δεν είναι μόνο δικός της) στα δελτία ειδήσεων.
Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στις 12/8/14 στο δημοφιλές δεξιό φιλελεύθερο site "the blaze" και εστιάζει στο πώς το στρατοαστυνομικό σύμπλεγμα απαιτεί να παρουσιάζεται όλο και πιο έτοιμο να ανταποκριθεί σε συνθήκες αστικού πολέμου. Το άλλο στρατόπεδο του καθημερινού πολέμου αυτού, πάντως, με όλες τις ελλείψεις και τις αντιφάσεις του, αυτή την στιγμή βρίσκεται στον δρόμο. Έχει όλα τα δίκια του κόσμου -και η σκέψη μας είναι μαζί του.



Μετά την δολοφονία του άοπλου 18χρονου Michael Brown από την αστυνομία, ταραχές εξαπλώθηκαν στα προάστια του Σεντ Λούις, καθώς διαδηλωτές και αστυνομία συγκρούονται διαρκώς επί δύο συνεχείς μέρες. Οι λεηλασίες και η βία που ακολούθησαν το τραγικό περιστατικό στο Ferguson του Μιζούρι, οδήγησαν όχι μόνο σε πολλαπλές συλλήψεις, αλλά και σε μια ισχυρότερη αντίδραση από την αστυνομία.Αυτό μας φέρνει σε κάτι που φαίνεται να έχει παραβλεφθεί από τους περισσότερους αφηγητές των ταραχών στο Ferguson: την εντυπωσιακή στρατιωτικοποίηση των τοπικών αστυνομικών δυνάμεων.

Μερικές από τις φωτογραφίες των ταραχών του Ferguson μοιάζουν
περισσότερο σαν να έχουν έρθει  από μια εμπόλεμη ζώνη παρά από μια προαστιακή κοινότητα του Μιζούρι.
Αξιωματικοί - κάποιοι απ' αυτούς επιβαίνοντας σε στρατιωτικά οχήματα - ανταποκρίθηκαν στο "κάλεσμα της εξέγερσης" φορώντας πλήρες καμουφλάζ ταχυτήτων ταραχές, μπότες μάχης και οπλισμένοι με "κοντόκαννα
όπλα 5,56 mm, βασισμένα στην στρατιωτική M4 καραμπίνα, με πεδίo βολής  που μπορεί να χτυπήσει με ακρίβεια στόχο από 500 μέτρα", σύμφωνα με τον ειδικό επί τέτοιων ζητημάτων Paul Szoldra.

Ο Szoldra, που υπηρέτησε ως πεζοναύτης των ΗΠΑ σε περιπολίες στο Αφγανιστάν, βάζει μια  απρόσμενη οπτική για την κατάσταση της αστυνομίας στο Ferguson:
"Ενόσω υπηρετούσα σαν πεζοναύτης των ΗΠΑ στις περιπολίες στο Αφγανιστάν, φορούσαμε καμουφλάζ ερήμου για να "μπλέκουμε" με το περιβάλλον μας, κουβαλούσαμε τουφέκια έτσι ώστε να μπορούμε να πυροβολήσουμε σε περίπτωση επίθεσης του εχθρού, και κυκλοφορούσαμε με θωρακισμένα οχήματα για να αποκρούσουμε τις βόμβες στις άκρες του δρόμου.

Μοιάζαμε εκφοβιστικοί, αλλά όλα τα οχήματα και ο εξοπλισμός μας είχαν έναν σαφή σκοπό, τον αγώνα εναντίον των δυνάμεων του εχθρού. Γιατί, λοιπόν, χρησιμοποιούνται τα ίδια εργαλεία στους δρόμους των πόλεών μας;"

Tην στολή τους
εύκολα θα μπορούσε κάποιος να την μπερδέψει για στρατιωτική, αν δεν είχε πάνω τα σηματάκια με το "Police". Φορούν πράσινα κράνη και παντελόνια που θυμίζουν το μοτίβο του καμουφλάζ της παραλλαγής των κομμάντο του αμερικάνικου στρατού. Και στέκονται μπροστά από ένα τεράστιο τεθωρακισμένο φορτηγό μάχης ονόματι Bearcat, παρόμοιο σε εμφάνιση με στρατιωτικά οχήματα αντοχής σε ενέδρες και νάρκες, ή όπως καλούνται από τα στρατεύματα που τα οδηγούν, MRAP.

"Γιατί χρειάζονται όλοι αυτοί οι μπάτσοι MARPAT παντελόνια παραλλαγής;" αναρωτήθηκα στο Twitter σήμερα το πρωί. Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες απαντήσεις ήρθε από κάποιον που, όπως είπε, είχε υπηρετήσει στην 82η Αερομεταφερόμενη Μεραρχία του Στρατού: "Κινούμασταν πιο ελαφριά οπλισμένοι στις εμπόλεμες ζώνες".



* (ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Sole για τις ενημερώσεις)
** ο τίτλος της ανάρτησης αποτελεί σύνθημα που γράφτηκε επανειλημμένα
σε τοίχους του Μιζούρι από διαδηλωτές την πρώτη βραδιά των συγκρούσεων



(+ ένα κομμάτι που γράφτηκε 2 χρόνια πριν απ' τον Mikeflo, τον MosDef και τους Dead Prez για την δολοφονία του Trayvon Martin από τον ένοπλο ιδιωτικό φρουρό George Zimmerman)