X

Φορμα επικοινωνιας

Σημείωσε στην παρακάτω φόρμα ποια CD, DVD ή εκδόσεις (και πόσα αντίτυπα από το καθένα) θέλεις από το distro του antifaLive, όπως και το mail σου, κι εμείς θα επικοινωνήσουμε μαζί σου για την αποστολή.

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Ο ΛΟΓΟΣ ΤΩΝ "ΤΡΕΛΩΝ" / ΤΕΤΑΡΤΗ 14/12, ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ / ANTIFASCIST ACTION

> Προβολή: Ο λόγος των «τρελών» ενάντια στον λόγο των «λογικών»
μια ταινία της κατάληψης Παπουτσάδικο | Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου στις 20:30 | στο αυτοδιαχειριζόμενο στέκι Περιστερίου, απ' το antifascist action




Θα μιλήσουν οι “τρελοί” και οι “τρελές”. Με λέξεις και εικόνες δικές τους.
Για ό,τι θέλουν. Ό,τι τους απασχολεί. Ό,τι ζούμε. Για όσα δεν ρώτησε ποτέ κανείς.

Δεν θα μιλήσουν “ειδικοί”. Δεν θα μιλήσουν όσοι ρυθμίζουν – ελέγχουν – καταστέλλουν.
Δεν θα μιλήσουν όσοι τους θεωρούν ηλίθιους, παράξενους, επικίνδυνους. Δεν θα μιλήσουν όσοι τους λυπούνται.

Δεν θα μιλήσουμε εμείς. Εμείς απλώς θα δώσουμε τη φωνή μας στον:

λόγο των «τρελών»
ενάντια στον λόγο των «λογικών»

Για το τι είναι “τρέλα”…
Για τα φάρμακα… Για τα δεσίματα στα κρεβάτια… Για τα ύποπτα βλέμματα στη γειτονιά…
Για ένα τσούρμο μπάτσων, που σε συνοδεύουν στη φυλακή που φτιάξαν οι “λογικοί” αυτού του κόσμου.

Και σε αυτόν τον κόσμο, το “κανονικό”, το “υγιές”, ορίζει και το “μη κανονικό”, το “άρρωστο”.
Και η ζωή είναι γεμάτη μοναξιά, ανασφάλειες, ζόρια παντός τύπου,
στραπατσαρισμένους έρωτες, επιβολές, απαγορεύσεις, απογοητεύσεις και τσακισμένα όνειρα…
Καταναγκασμοί κοινωνικών προτύπων, κομμένων και ραμμένων στα μέτρα τους.
Κατά παραγγελία ζουρλομανδύες για την τάξη μας.

Και εσείς – οι “λογικοί” – ψάξτε στα γονίδια για την τρέλα, βρείτε στο dna το “πρόβλημα”.
Και ρυθμίστε το με φάρμακα και διαγνώσεις. Φάρμακα και διαγνώσεις…
Για να χωράμε στους μανδύες όλο και περισσότεροι…
Για να περισσεύουμε από τον κόσμο σας όλο και περισσότερες…
Τρελές και στιγματισμένες… Τρελοί και επικίνδυνοι…

Και αν υπάρχει “φάρμακο” και “θεραπεία” για την αρρώστια αυτή… της τρέλας…
Δεν είναι το παλιό αλοπερντίν, δεν είναι κάποιο αντιψυχωσικό,
δεν είναι μια χημική ουσία που μπλοκάρει νευρώνες του εγκεφάλου μας…
Δεν είναι οι ιμάντες στα κρεβάτια, ούτε οι κάμερες για παρακολούθηση… Δεν είναι…

Αν υπάρχει θεραπεία, τούτη είναι μόνο οι σχέσεις μας.
Σχέσεις εμπιστοσύνης, σχέσεις αληθινές, σχέσεις κατανόησης.
Αν υπάρχει θεραπεία, η ελευθερία είναι…

Στον πόλεμο των “λογικών” αυτού του κόσμου
εμείς έχουμε διαλέξει πλευρά.
Αυτή των “τρελών”.

ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΣΤΗ ΧΙΟ: ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ | BARRICADA # 46 - ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ |
Η αστάθεια θέλει εθνοπρέζα /// Bee Sting /// Να μας ξανάρθετε κ. Ομπάμα! /// Πατριωτικά κάστρα στην αμμουδιά της αλβανικής Ριβιέρας /// Fa-for-Rent / Fa-to-let: νέες καριέρες για παρακρατικούς /// Φασίστες στη Χίο: Ανταπόκριση /// Ζώντας και (κυρίως) πεθαίνοντας στη Συρία /// λένε /// Antifa live, Παπουτσάδικο, 29 Οκτωβρίου /// Ασσάτα Σακούρ: μια βιογραφία /// Το πρόγραμμα
 
+ ένθετο: Ντόναλντ Τραμπ, η νίκη της λευκής Αμερικής>>> Το antifa BARRICADA θα το βρεις σε αυτοδιαχειριζόμενους χώρους, στο βιβλιοπωλείο του Ναυτίλου (σόλωνος και χ. τρικούπη), στo solaris (κέντρο αθήνας) και στα περίπτερα της πλατείας εξαρχείων (στουρνάρη και σπ. τρικούπη) και της πλατείας κάνιγγος (στην αρχή της ακαδημίας).

Φασίστες στη Χιο: Ανταπόκριση
Η αντιμεταναστευτική πολιτική του ελληνικού κράτους οξύνεται. Τα συσσίτια και οι συλλογές ρούχων αντικαθίστανται από τις εικόνες των καμένων στρατοπέδων συγκέντρωσης. Η ωμή και απροκάλυπτη καταστολή διαδέχεται τον μηντιακό ανθρωπισμό. Και η κατ’ ευφημισμόν αλληλεγγύη στους μετανάστες και πρόσφυγες παραχωρεί τη θέση της στον παλιό κακό ρατσισμό. Χρειάστηκαν μόλις μερικοί μήνες για να πραγματοποιηθεί αυτή η στροφή. Και κάμποσοι τόνοι μελανιού, εικόνων και ιδεολογίας προκειμένου να (ξανα) θυμηθούν όλοι πως οι μετανάστες και οι μετανάστριες που κατέληξαν να βρίσκονται επί ελληνικού εδάφους έχουν τελικά την τύχη που τους αξίζει: να φυτοζωούν σε σκηνές βουτηγμένες στις λάσπες των βροχών του Νοεμβρίου, να τρέφονται με ό,τι απομένει από τα νταραβέρια μεταξύ κράτους και εταιρειών catering, να ζουν κάτω από την απειλή βίας μπάτσων, φασιστών και νοικοκυραίων που «αγανακτούν με τις ακραίες αντιδράσεις τους».
Κατά μία έννοια πρόκειται για επίτευγμα. Καθώς τέτοιους όρους υποτίμησης των μεταναστών δεν είχε επιτύχει ούτε η ακροδεξιά συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ. Κι όχι μόνο αυτό· οι πάλαι ποτέ υποστηρικτές των μεταναστών και νυν κυβερνώντες κατάφεραν να συμβαίνουν όλα τα παραπάνω χωρίς επιπλέον την παραμικρή αντίδραση. Γιατί καθώς διαθέτουν τα αριστερόσημα της αλληλεγγύης μπορούν να εφαρμόζουν τις πιο ακραίες πολιτικές χωρίς το παραμικρό κόστος. Έτσι, από τις διαβεβαιώσεις του όχι μακρινού παρελθόντος για ανοιχτά κέντρα κράτησης περάσαμε στις πρόσφατες δηλώσεις Μουζάλα για κλειστά κέντρα όπου θα κλείνονται «όσοι μετανάστες είναι παραβατικοί». Αντίστοιχα, ο παρατεταμένος εγκλωβισμός χιλιάδων μεταναστών στην Χίο, στη Σάμο, στη Λέσβο κ.ο.κ, δικαιολογείται αφενός σαν απαραίτητη προϋπόθεση για να μην καταρρεύσει η συμφωνία ΕΕ -Τουρκίας και γεμίσει η Ελλάδα μετανάστες, αφετέρου σαν αναγκαία συνθήκη προκειμένου να μην δημιουργηθεί στους μετανάστες η λανθασμένη αντίληψη ότι μέσω της ηπειρωτικής Ελλάδας μπορούν να φτάσουν στην Ευρώπη.
Κι αν κανείς (και ιδιαίτερα οι μετανάστες) δεν πείθεται από αυτά τα «λογικά» επιχειρήματα αρκούν οι πάντα χρήσιμες εφεδρείες των φασιστών για να πάνε την κατάσταση στα άκρα και να θυμήσουν σε όλους τη χρησιμότητα αυτής της αριστερής κυβέρνησης. Αυτό συμβαίνει στη Σάμο, αυτό συμβαίνει στη Λέσβο, αυτό συμβαίνει και στη Χίο εδώ και κάμποσους μήνες.  Και παρότι τα νέα που φτάνουν από εκεί περνάνε από λογοκρισία που μάλλον θυμίζει εμπόλεμες ζώνες, ευτυχώς εξακολουθούν να υπάρχουν σύντροφοι/ισσες που εκεί μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας δίνουν κάθε μέρα τον δικό τους αγώνα στο πλάι των μεταναστών. Στις γραμμές που ακολουθούν ο Α. -με τον οποίο είχαμε ξανασυζητήσει τον περασμένο Απρίλίο για την κατάσταση στη Χίο- περιγράφει από πρώτο χέρι το τι ακριβώς συνέβη στο νησί  στα μέσα Νοεμβρίου, όταν οι φασίστες συνεπικουρούμενοι από «αγανακτισμένους πολίτες» επιτέθηκαν στον προσφυγικό καταυλισμό στη Σούδα. Οι συνεργασίες και οι συμμαχίες που έγιναν προκειμένου να γίνουν αυτές οι επιθέσεις είνια αρκετά διαφωτιστικές όχι μόνο για το τι συμβαίνει στην μικροκοινωνία της Χίου αλλά και γι’ αυτό που κατ’ ευφημισμόν ονομάζεται ελληνική κοινωνία.

Ποια είναι η κατάσταση στο στρατόπεδο της Σούδας;
Εδώ και λίγο καιρό η κατάσταση στον κατ’ ευφημισμό καταυλισμό προσφύγων στην περιοχή Σούδα της Χίου έχει αρχίσει να γίνεται επικίνδυνη. Η λέξη επικίνδυνη έχει πολλές ερμηνείες και κυρίως περιεχόμενα, κάτι που δείχνει την πολυπλοκότητα της κατάστασης αναφορικά με την κρατική μεταναστευτική πολιτική από τη μία και τη διαχείριση των προσφύγων/μεταναστών σε καθαρά τοπικό επίπεδο από την άλλη. Προσπαθώντας κανείς να περιγράψει την κατάσταση (τις καταστάσεις για να ακριβολογούμε) οφείλει να συμπεριλάβει στην κουβέντα δύο παραμέτρους, με καθοριστική σημασία, για να κατανοήσει τι ακριβώς συμβαίνει. Η πρώτη παράμετρος έχει να κάνει με την αλλαγή της πληθυσμιακής σύνθεσης στη Σούδα (για το κέντρο κράτησης στη ΒΙΑΛ τα όποια στοιχεία προέρχονται αποκλειστικά από την Ύπατη Αρμοστεία οπότε αρκεί να μπει κανείς στο αντίστοιχο site για να αναζητήσει πληροφορίες) που δυστυχώς παίζει μεγάλο ρόλο σε σχέση με τις εντάσεις μεταξύ των προσφύγων και το αντίκτυπο στους ντόπιους. Η δεύτερη παράμετρος (που έχει πιο ουσιαστική σημασία) έχει να κάνει με την αλλαγή στο είδος/μορφή βίας που ασκείται πλέον από πλευράς ντόπιων φασιστών.
Να τα πιάσουμε με τη σειρά;
Φυσικά. Καταρχάς όλοι όσοι ασχολούνται στοιχειωδώς με τις συνθήκες στον καταυλισμό της Σούδας ξέρουν ότι η καθημερινή ζωή κυριαρχείται από το τρίπτυχο αθλιότητα-απόγνωση-ένταση. Η αθλιότητα έχει να κάνει (και) με τις συνθήκες διαβίωσης. Με την πρώτη βροχή γεμίζει παντού λάσπες, οι σκηνές πλημμυρίζουν και με τα πρώτα κρύα -και δίπλα στη θάλασσα- η κατάσταση ζορίζει πολύ. Η απόγνωση με την απουσία της όποιας ελπίδας για επίσπευση των διαδικασιών για απάντηση στο αίτημα ασύλου με αποτέλεσμα την πολύμηνη αναμονή σε συνδυασμό με την έλλειψη ενημέρωσης. Η ένταση λόγω συχνών αψιμαχιών (και) ως αποτέλεσμα των παραπάνω συνθηκών που οδηγούν σε συχνούς τραυματισμούς και πιο σπάνια σε πιο ακραίες συμπεριφορές. Αυτή η μέχρι πρότινος χαμηλής έντασης βία που ας πούμε μπορούσε να απορροφηθεί σχετικά μέσα στη Σούδα, άρχισε να βγαίνει προς τα έξω με την έλευση βορειοαφρικανών μεταναστών κυρίως από την Αλγερία, μέσω Τουρκίας. Αντίπαλες εθνοτικά ομάδες παίζουν πετροπόλεμο με οποιαδήποτε αφορμή -και οι συνθήκες διαβίωσης προσφέρουν άφθονες- και στη μέση βρίσκονται οικογένειες που ψάχνουν τρόπο να προστατευτούν. Σ’ αυτό το περιβάλλον έρχονται και κολλάνε αρχικά οι υπάλληλοι της Frontex, μετά τα ΜΑΤ και στο τέλος οι χρυσαυγίτες που είναι δεν είναι 30-40 άτομα. Βρίσκουν άλλοθι τα επεισόδια που γίνονται μέσα στη Σούδα και έχουν καταφέρει να έχουν τη συμπαράσταση από κάμποσους περίοικους που ζητούν να αδειάσει η Σούδα άμεσα. Στα παραπάνω πρέπει να προστεθεί ότι καθώς έχουν τελειώσει τα χρήματα των προσφύγων/μεταναστών που τους εξασφάλιζαν στοιχειωδώς μια πιο αξιοπρεπή διαβίωση και ταυτόχρονα ενίσχυαν με ρευστό την τοπική οικονομία κλείνοντας τα στόματα των ντόπιων, έχουν αρχίσει να γίνονται κλοπές/απαλλοτριώσεις στα καΐκια που φέρνουν ψάρια για την τοπική αγορά (η Σούδα βρίσκεται στην κεντρική ιχθυόσκαλα του νησιού) και στις περιουσίες και τα χωράφια όσων μένουν στα διπλανά σπίτια. Η κατάσταση επομένως είναι τεταμένη το τελευταίο διάστημα και υπάρχει έντονη ανησυχία από πλευράς αρκετών χιωτών που βάζουν ζητήματα χειροτέρευσης της ποιότητας ζωής τους κ.τ.λ. Αυτή η δυσαρέσκεια μορφοποιήθηκε με την δημιουργία μιας ομάδας «αγανακτισμένων» που διεκδικούν το κλείσιμο ολων των δομών κράτησης/παραμονής προσφύγων στο νησί κάτω από τον τίτλο «Παγχιακή Επιτροπή Αγώνα» με δυο καλέσματα σε συγκέντρωση στην κεντρική πλατεία του νησιού με πολύ μεγάλη συμμετοχή. Ακολούθησαν πιέσεις στο Δήμο για να παρθούν άμεσα μέτρα επίλυσης της κατάστασης και «πέτυχαν» να δεσμεύσουν το δημοτικό συμβούλιο να υιοθετήσει πλήρως τις ακροδεξιές απόψεις τους. Αυτοί οι τύποι που έχουν μπροστινούς διάφορους επαγγελματίες του νησιού ώστε να προσδώσουν κύρος στην «Επιτροπή» τους, πάνε δίπλα δίπλα με τους χρυσαυγίτες στις συγκεντρώσεις που κάνουν, καταδικάζοντας βέβαια τις ακρότητες, τη βία και πάει λέγοντας.
Πράγμα όμως που άλλαξε μετά τα μέσα Νοεμβρίου, έτσι δεν είναι;
Πράγματι μέχρι την Τρίτη 15 Νοέμβρη οι αποκλειστικές αντιδράσεις κοινωνικά προέρχονταν από την «Παγχιακή φασιστοΕπιτροπή» και οι σκατόψυχοι δεν φαινόταν να μπορούν να κάνουν περισσότερα από την παρουσία πλάι-πλάι με την αστυνομία, πετώντας πέτρες και βρίζοντας. Το κλίμα άλλαξε με τον ερχομό των Κασιδιάρη, Λαγού στη Χίο το βράδυ της Τρίτης για ομιλία σε ξενοδοχείο κοντά στο κέντρο της πόλης. Γίνανε 3 καλέσματα από αριστερούς, κομματικούς και μη, και μαζευτήκαμε γύρω στα 100-150 άτομα (είναι τρελός κόσμος για το νησί) σε διαδήλωση που αποκλείστηκε από κλούβες και τα γνωστά. Κανένα επεισόδιο, καμία ένταση, τίποτα, οπότε υποθέταμε ότι δεν θα γίνει κάτι.
Την άλλη μέρα όμως, το βράδυ της Τετάρτης 16 Νοέμβρη έγινε κάτι απροσδόκητο. Μετά από πέσιμο στον καταυλισμό κάποιοι ελάχιστοι μετανάστες έσπασαν ένα μαγαζί με βεγγαλικά δίπλα στην περιοχή της Σούδας και άρχισαν να ρίχνουν εκατοντάδες πυροτεχνήματα από τη Σούδα προς τα γύρω σπίτια. Μαζεύτηκαν όλοι οι μπάτσοι του νησιού μαζί με χρυσαυγίτες και καταστηματάρχες και ξεκίνησαν αψιμαχίες από απόσταση. Σπάστηκαν αυτοκίνητα και τζαμαρίες μαγαζιών, μπήκαν φωτιές και στη συνέχεια μπήκαν τα ΜΑΤ μέσα στη Σούδα κάνοντας συλλήψεις και είχαμε 6 τραυματίες από πλευράς μεταναστών, οι 5 ελαφρά και ο ένας στην εντατική. Το επόμενο βράδυ, την Πέμπτη βράδυ 17 Νοέμβρη, μαζεύτηκαν οι χρυσαυγίτες και από τα σπίτια ή την περιοχή του  κάστρου  έριξαν δυο μολότοφ και πολλές πέτρες από ψηλά πάνω στις σκηνές την ώρα που οι άνθρωποι κοιμόντουσαν ανυποψίαστοι. Εδώ κολλάει η αλλαγή στο είδος της βίας που έλεγα στην αρχή. Κανείς δεν μπορούσε να διανοηθεί πως οι γνωστοί αυτοί τύποι, χιώτες με γνωστά ονοματεπώνυμα, θα ήταν σε θέση να επιδιώξουν ανθρώπινα θύματα πέρα από τον απλό εκφοβισμό που ξέραμε μέχρι τώρα. Μια τεράστια πέτρα από πολύ ψηλά τρύπησε την οροφή της σκηνής και έπεσε στο κεφάλι ενός Σύριου πρόσφυγα την ώρα που κοιμόταν. Ο άνθρωπος είναι ακόμα στο νοσοκομείο σε κρίσιμη κατάσταση και θα μεταφερθεί στη Μυτιλήνη επειγόντως για χειρουργείο στο κεφάλι, όλα δείχνουν πως γλίτωσε από βέβαιο θάνατο. Θα μπορούσε να έχει γίνει σφαγή με νεκρούς είτε από τις πέτρες είτε από τη φωτιά.

Αφήσαν δηλαδή τους φασίστες να παίξουν μπάλα μόνοι τους...
Ναι, γιατί ενώ οι μπάτσοι ήταν πολύ κοντά σε όλα αυτά άφηναν να εκτυλίσσεται το δολοφονικό μένος των χρυσαυγιτών· και ούτε λόγος για συλλήψεις έστω για τα προσχήματα. Γύρω στα 100 άτομα, όσες οικογένειες ξεσπιτώθηκαν από τις καταστροφές στις σκηνές τους και όσοι φοβήθηκαν να παραμείνουν σε αυτές το υπόλοιπο βράδυ έμειναν δίπλα στη θάλασσα προσπαθώντας να προστατευθούν. Λίγο μετά δύο αλληλέγγυοι, ένας άνδρας και μια γυναίκα, πηγαίνοντας στη Σούδα να βοηθήσουν στη μεταφορά μερικών από τους πρόσφυγες σε πιο ασφαλές μέρος, ξυλοκοπήθηκαν από τους 30 περίπου φασίστες που καθόντουσαν λίγο πιο μακριά από τους μπάτσους και πήγαν στο νοσοκομείο με ελαφριά τραύματα. Το ίδιο βράδυ 2 πρόσφυγες ξυλοκοπήθηκαν κοντά στη Σούδα από χρυσαυγίτες που περιπολούσαν με λοστούς και ξύλα για αρκετή ώρα. Ακολούθησαν μηνύσεις κατά αγνώστων και ανακοινώσεις στον τύπο για τη φασιστική βία που είναι απαράδεκτη και άλλα ωραία, η ίδια ιστορία για να μείνουν τα πράγματα ως έχουν. Την Παρασκευή το πρωί συνέχισαν να πέφτουν σποραδικά πέτρες, μάλλον από σπίτι γνωστού σε όλους χρυσαυγίτη που βλέπει προς τις σκηνές, με αποτέλεσμα το νέο τραυματισμό στο κεφάλι, ευτυχώς όχι πολύ σοβαρά, ενός Σύριου πρόσφυγα ενώ μια έγκυος γυναίκα απέβαλλε, πιθανά εξαιτίας του σοκ από τις επιθέσεις αλλά δεν είναι εξακριβωμένη η αιτία.
Οι αρχές του τόπου; Που πέρυσι έσκιζαν τα ρούχα τους για το δράμα των προσφύγων;
Τα περισσότερα από τα τοπικά μήντια είδαν λελογισμένη χρήση βίας από αγανακτισμένους πολίτες και σπασμένα τζάμια αλλά ούτε τραμπουκισμούς και ξύλο, ούτε ανοιγμένα κεφάλια προσφύγων, ούτε απόπειρες ανθρωποκτονίας, ούτε τη δημιουργία φόβου και πανικού. Ελάχιστα μέσα περιγράφουν πάνω κάτω τι έγινε αλλά με μικρή απήχηση στην τοπική κοινωνία. Μέσα σε όλα ο Σύριζα έστειλε μια ανακοίνωση με δελτίο τύπου καταγγέλοντας τη δράση χρυσαυγιτών και δήθεν αλληλέγγυων που υπονομεύουν το κυβερνητικό έργο, εξισώνοντας τους πάντες. Η σαπίλα στο μεγαλείο της. Ως απάντηση σε αυτό έγινε ένα κάλεσμα σε αντιφασιστική συγκέντρωση και πορεία η οποία επέλεξε να διαμαρτυρηθεί κάτω από τα άδεια γραφεία του Σύριζα και του τοπικού βουλευτή, καθώς και έξω από την Αστυνομία, προτρέποντας τη να κάνει τη δουλειά της. Ότι νά ΄ναι δηλαδή. Και μετά από αυτό το «θερμό» τριήμερο η κατάσταση έχει επανέλθει στην πρότερη κανονικότητα, όσο αστεία ή/και τραγική ακούγεται αυτή η λέξη.
Έχει επανέλθει μέχρι να ξαναεκτροχιαστεί μάλλον...
Κάπως έτσι. Γιατί αυτό το τριήμερο ακροδεξιάς βίας δείχνει προθέσεις. Καταρχάς, σε τοπικό επίπεδο, είναι φανερό ότι ο Δήμος Χίου σε συνεργασία με την αστυνομία προσπαθούν να δημιουργήσουν ξανά κλίμα τρόμου όπως και στα γεγονότα του προηγούμενου Απρίλιου. Ώστε ο Δήμος να φανεί σαν ρυθμιστής των εξελίξεων. Τότε είχε να αντιμετωπίσει πολλές γυναίκες και παιδιά σε δημόσιο κεντρικό χώρο, στο λιμάνι, επομένως μη μπορώντας να ασκήσει βία τόσο φανερά, στήθηκε ένα σκηνικό με «αγανακτισμένους» πολίτες να ρίχνουν αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς (δυναμιτάκια μέτριας ισχύος) αδιάκριτα μέσα στο πλήθος με την αστυνομία και το λιμενικό να παρουσιάζονται ως σωτήρες που σώζουν τη ζωή των προσφύγων από το εξαγριωμένο πλήθος. Αντίστοιχα τώρα δήμαρχος και σύμβουλοι είναι εξαιρετικά στριμωγμένοι γιατί από τη μια μεριά ο Δήμος εισπράττει τρελά λεφτά για την παραμονή των προσφύγων στο νησί και έχει άμεσο συμφέρον από την παγίωση της κατάστασης και από την άλλη έχει πρόβλημα με τους ψηφοφόρους που τον κατηγορούν για ανικανότητα. Η κεντρική εξουσία δεν δίνει λύση και υπάρχει σθεναρή αντίδραση από την πλειοψηφία της τοπικής κοινωνίας να δημιουργηθεί νέο στρατόπεδο-καταυλισμός εκτός της πόλης. Το κλείσιμο της Σούδας προϋποθέτει τη μετεγκατάσταση σε άλλη περιοχή του νησιού με δημιουργία 2 νέων κέντρων, ένα σε ένα πρώην σκουπιδότοπο (και αύριο να ξεκινούσαν οι εργασίες κατασκευής χρειάζεται τουλάχιστον ένας χρόνος εντατικής δουλειάς για να γίνει!) και ένα κέντρο για παραβατικούς μετανάστες στο πρώην κέντρο κράτησης στο Μερσυνίδι (η περιοχή ανήκει στους παπάδες που αντιδρούν με ασφαλιστικά μέτρα μπλοκάροντας τη όλη διαδικασία). Ο μόνος τρόπος να ορίσει την πολιτική ατζέντα που θα του εξασφαλίσει τα χιλιάδες ευρώ που εισρέουν στα ταμεία και ταυτόχρονα την πολιτική του επιβίωση είναι να δείξει πυγμή με όση δόση ανθρωπισμού χρειάζεται. Γι’ αυτό χρειάζονται οι χρήσιμοι ηλίθιοι, οι χρυσαυγίτες ως εμπροσθοφυλακή, αλλά και αρκετοί άλλοι στα μετόπισθεν για να κάνουν ξανά τη βρώμικη δουλειά.
Σ’ αυτό ακριβώς το σημείο φαίνεται να συναντιούνται οι κάθε λογής «αυθόρμητες» αντιδράσεις  με την εφαρμογή της αντι-μεταναστευτικής πολιτικής του ελληνικού κράτους. Η οποία μορφοποιείται αφενός στη χειροτέρευση της καθημερινότητας των προσφύγων /μεταναστών, αφετέρου στην αλλαγή κλίματος απέναντι τους. Καθώς εκεί που ο ντόπιος πληθυσμός έβλεπε εξαθλιωμένους ανθρώπους που τους συνέδραμε ή/και ανεχόταν για τους γνωστούς λόγους (έβγαζε λεφτά ή ανθρωπισμό) τώρα βλέπει εγκληματίες τζιχαντιστές που προκαλούν καταστροφές και απειλούν την περιουσία και την ασφάλεια των πολιτών. Η αθλιότητα συνδυάζεται με την ακραία φασιστική βία και τα αντανακλαστικά των ντόπιων γίνονται όλο και πιο αντιδραστικά.
Μάλλον θυμάσαι ότι και την άνοιξη αυτά λέγαμε. Καθώς από τότε είχε φανεί η μετάβαση από τον και καλά ανθρωπισμό στον παλιό κακό ρατσισμό.
Ναι, και τότε αυτά λέγαμε αλλά για να είμαι ειλικρινής δεν περίμενα ότι σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα θα οξυνόταν τόσο η κατάσταση. Κι όχι γενικά κι αόριστα χάρη στους οργανωμένους φασίστες αλλά όπως έλεγα και πριν χάρη στους απλούς χιώτες που έχουν ονόματα και διευθύνσεις. Αυτό είναι το πιο χοντρό.
Βαριά η διαπίστωση αλλά δυστυχώς έτσι είναι.
Έτσι και χειρότερα. Ειδικά όταν το ζεις από κοντά.

Μόρια
Στις 24 Νοεμβρίου στη Μόρια δεν έγινε κανένα ατύχημα. Στις 24 Νοεμβρίου στη Μόρια δεν υπήρξε καμία ξαφνική έκρηξη. Στις 24 Νοεμβρίου στη Μόρια επιβεβαιώθηκε –για μια ακόμη φορά- αυτό που όλοι γνωρίζουν αλλά παριστάνουν πως αγνοούν: πως οι ζωές των μεταναστών και των μεταναστριών απ’ όπου κι αν έρχονται είναι από καιρό καταδικασμένες να ακροβατούν μεταξύ ζωής και θανάτου. Στο Χαλέπι ή στη Μόρια, στην Δαμασκό ή στ’ αγριεμένα νερά του Αιγαίου, στη Μοσούλη ή στο βυθό της Μεσογείου, σε κάθε τόπο, σε κάθε στιγμή, οι μετανάστες γνωρίζουν πως είναι μελλοθάνατοι με αναστολή, όπου το αν θα ζήσουν ή θα πεθάνουν εξαρτάται όχι από κάποια άγνωστη τύχη αλλά από τις αιματοβαμμένες επιλογές κάθε μεγάλου και μικρού δυτικού κράτους. Κι έτσι την ίδια ακριβώς στιγμή που κάποιοι/ες αντιλαμβάνονται πόσο τυχεροί/ές στάθηκαν γλιτώνοντας από κάποιο βομβαρδισμό ή δραπετεύοντας από κάποια πόλη σε πολύμηνη πολιορκία, συνειδητοποιούν πως αυτή η «τύχη» είναι προσωρινή, εφήμερη και στον αντίποδά της βρίσκεται η μόνιμη, σταθερή λογιστική του θανάτου. Ένα-δυο λαθάκια στις συντεταγμένες κάποιου πυραύλου, μια μικρή καθυστέρηση στην άφιξη κάποιου ναυαγοσωστικού, μια διαρροή γκαζιού σε μια πρόχειρα στημένη σκηνή ενός προσφυγικού καταυλισμού. «Αμέλειες», «παραλείψεις», «κακοτυχίες» που με μαθηματική ακρίβεια οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα, τον θάνατο.
Δεν είναι η εξαίρεση αλλά εδώ και χρόνια ο κανόνας. Που ή θα αμφισβητηθεί έμπρακτα ή θα περιμένουμε να περιλάβει και τις δικές μας –προς το παρόν- λιγότερο επικίνδυνες ζωές.

ZERO YEARS#0: ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΑΠΟ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ (ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ)

> ZERO YEARS #0 / νέα δίμηνη περιοδική έκδοση
σκέψεις για το τέλος του κόσμου από προλεταριακές θέσεις


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ:

ομπάμα ήρθε, ομπάμα έφυγε, ποιός χέστηκε;/ οδηγίες ανέγερσης ενός τζαμιού / ο στρατός φυλάει τις διαταγές (ΜΚΟ και Πόλεμος) / τι είναι και τι κάνουν τα σύνορα; /
η αξιοποίηση της αναξιοποίητης εργατικής δύναμης / ιστορίες από την ιστορία του πανεπιστημίου / wiring the jungle /  assata shakur review + ΑΛΛΑ ///

"*επόμενο τεύχος στο τέλος του Ιανουαρίου,
μέχρι τότε, καλό μήνα με ταπεινοφροσύνη και πείνα.-

θα το βρείτε στο βιβλιοπωλείο του Ναυτίλου, στο κάτω περίπτερο της πλατείας εξαρχείων, στα αυτοδιαχειριζόμενα στέκια Αρχιτεκτονικής, Νομικής και αλλού
για οτιδήποτε άλλο: zeroyearszine@gmail.com"

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΚΡΑΤΟΥΣ + ΦΑΣΙΣΤΩΝ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

> αφίσα που κολλιέται απ' την συνεργασία αντιφασιστικών ομάδων του antifa community


Ενάντια στις επιθέσεις κράτους και φασιστών
Στις 25/11 στη Μόρια της Λέσβου δύο μετανάστες σκοτώθηκαν κι αρκετοί τραυματίστηκαν από έκρηξη φιάλης γκαζιού μέσα στην σκηνή τους. Στα μέσα Νοέμβρη στη Σούδα της Χίου δεκάδες ακόμα είχαν τραυματιστεί από βόμβες μολότοφ και πέτρες, που έριχναν από σπίτια και υψώματα ντόπιοι κι εισαγόμενοι (από Αθήνα) φασίστες.
Την ίδια περίοδο ο υπ. Μεταναστευτικής Πολιτικής Μουζάλας “φιλονικεί” με τους δήμους των νησιών του ανατολικού Αιγαίου για το που ακριβώς θα κατασκευαστούν τα νέα κέντρα κράτησης που έχει εξαγγείλει.
Τι μας λένε όλ’ αυτά; Ότι οι παλιές καλές αντι-μεταναστευτικές συμμαχίες κράτους-φασιστών-νοικοκυραίων, αλλά και ο παλιός κακός ρατσισμός (έστω και με “ανθρωπιστικές ευαισθησίες”) βρίσκονται ξανά στο προσκήνιο -και όχι μόνο στη Λέσβο και στη Χίο. Το ελληνικό κράτος ολοκλήρωσε πια την στροφή του και ο βίος των μεταναστών πρέπει να ξαναγίνει αβίωτος, α λα αριστερά αυτήν τη φορά.
Οι πρώτοι/ες που το κατάλαβαν αυτό είναι φυσικά οι ίδιοι/ες οι μετανάστ(ρι)ες. Το κατάλαβαν γιατί μένουν σε παλιές βιομηχανικές εγκαταστάσεις ή σκηνές μέσα στο κρύο και την βροχή σε όλη την επικράτεια, εδώ και πάνω από ένα χρόνο. Το κατάλαβαν γιατί, όταν υπάρχει φαγητό, αυτό δεν τρώγεται. Το κατάλαβαν γιατί δεκάδες χιλιάδες απ’ αυτούς είναι εγκλωβισμένοι/ες εδώ και μήνες στα νησιά, περιμένοντας τις απαντήσεις από τις αιτήσεις ασύλου.
Όμως οι μετανάστ(ρι)ες δεν είναι και δεν θα είναι εύκολος στόχος για το ρατσισμό και τη δημόσια τάξη. Οργανώνονται, διαδηλώνουν και εξεγείρονται, στέκονται όρθιοι/ες, ενάντια σε όλη τη χολή της ντόπιας “ελληνικής φιλοξενίας”.
Στη Σούδα, την Μόρια, το Βαθύ, την Λέρο, οι μετανάστες/στριες, τα ταξικά μας αδέλφια, δίνουν καθημερινές μάχες, ενάντια στην ακραία υποτίμηση της ζωής τους, ενάντια στην επιταχυνόμενη υποτίμηση όλων μας. Κι οι εχθροί τους είναι εχθροί μας.
αλληλεγγύη στους αγώνες των μεταναστών

ΣΑΒΒΑΤΟ 3/12, ANTIFA CAFE / ΠΡΟΒΟΛΗ: RIFF RAFF

> Για 2 Σάββατα (26/11, 3/12), το antifa kafe, ανοιχτό έτσι κι αλλιώς κάθε Σάββατο 20:00 με 23:00, φιλοξενεί ένα θεματικό αφιέρωμα στην Εξέγερση της αγγλικής νεολαίας· στους εργατικούς κι αντιρατσιστικούς αγώνες που εξαπλώθηκαν από το Μπρίξτον μέχρι το Λίβερπουλ, απ' το '81 μέχρι και το '85.
Έτσι, πέρα από το υλικό του antifa community και το distro του antifa live, θα υπάρχουν προβολές και έντυπο υλικο από την κινηματικά έντυπα και τηλεοπτικές εκπομπές της Αγγλίας την περίοδο εκείνη. Το Σάββατο της 3 Δεκέμβρη το αφιέρωμα θα κλείσει με προβολή της ταινίας "Riff Raff", του Ken Loach και συζήτηση.



Σάουθχωλ, Δυτικό Λονδίνο, Ιούλιος του 1981.
«Το βράδυ της παρασκευής λεωφορεία γεμάτα skinheads έφτασαν για μια συναυλία ποπ μουσικής στο Σάουθχωλ. Τα προβλήματα άρχισαν σύντομα. Μια ομάδα από skinheads χτύπησαν τη γυναίκα του ιδιοκτήτη ενός ασιάτικου καταστήματος και έσπασαν τα τζάμια μερικών άλλων. όπως ειπώθηκε από τον μπάρμαν της όπου γινόταν η συναυλία: «ένα συγκρότημα πραγματικά ξεσήκωσε το κοινό με φασιστικούς χαιρετισμούς και βρετανικά εμβατήρια. Απ’ έξω εκατοντάδες
ασιάτες νεολαίοι βγήκαν στους δρόμους και πολιορκούσαν την ταβέρνα. Μόνο μερικοί αστυνομικοί βρίσκονταν σε αυτό το σημείο και στις 10 το βράδυ η ταβέρνα καιγόταν από βόμβες μολότωφ. Οι skinheads αποχώρησαν με τη συνοδεία της αστυνομίας». Ο σύζυγος της γυναίκας που χτυπήθηκε είπε: «ό,τι και να έκαναν τα παιδιά ήταν καθαρή αυτοάμυνα. ήταν απρόκλητη επίθεση. Δεν θα γίνει καμιά τρελή ενέργεια από τον κόσμο μας, αλλά εάν έλθει κανείς πάλι και προσπαθήσει το ίδιο πράγμα, ο Θεός να τον φυλάει. Μπορούμε να ελέγξουμε τα παιδιά μας μέχρι αυτό το σημείο, αλλά όχι παραπέρα. Η ασιατική νεολαία έκανε καθαρό ότι το Σάουθχωλ ήταν μια περιοχή απροσπέλαστη για φασίστες».

απόσπασμα από το βιβλίο “Η εξέγερση της αγγλικής νεολαίας (1981-1985)”, εκδ. Κομμούνα





23.11 > ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΣΤΕΚΙ ΝΟΜΙΚΗΣ: ΑΝΤΙ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣΜΟΣ


3 χαλαρές συζητήσεις για τον Αντι-αμερικανισμό στο καφενείο των διαρρηκτ(ρι)ών στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Νομικής.
Τετάρτη 23 Νοεμβρίου  17.00-19.30
Τετάρτη 30 Νοεμβρίου 17.00-19.30
Τετάρτη 7 Δεκεμβρίου 17.00-19.30
Οι συζητήσεις είναι βασισμένες στην εισήγηση των «Μητροπολιτικών Συμβουλίων» με τίτλο «Το αντι-αμερικάνικο κράτος».
υ.γ. την τελευταία Τετάρτη αφιέρωμα στο αντι-αμερικάνικο τραγούδι.

"ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΙ ΘΕΛΟΥΝ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΑΝΤΙ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ; ΤΙ ΔΙΑΦΟΡΑ ΕΧΕΙ ΤΟ 1956 (ΑΠΟ ΟΠΟΥ ΚΑΙ Η ΦΩΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ) ΑΠΟ ΤΟ 1999 ΚΑΙ ΤΟ 2016; ΤΕΛΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΑΣ ΟΙ (ΑΝΤΙ-) ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ;
Αριστερός εθνο-αντιιμπεριαλισμός, θεωρίες εξάρτησης και οι γεωπολιτικές στρατηγικές του ελληνικού κράτους. Τελικά, ο ελληνικός αντιαμερικανισμός σαν εθνική ιδεολογία με πολλαπλές χρησιμότητες για τ’ αφεντικά και το κράτος τους. #ένας_είναι_ ο_εχθρός"

ANTIFA EVENTS ΣΤΟ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΣΤΕΚΙ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ


> Τετάρτη 23/11: Προβολή “Princess Mononoke”

Ιαπωνικό anime του Χαγιάο Μιγιαζάκι(Spirited Away, Κινούμενο Κάστρο κ.ά.). Η San είναι μια νεαρή κοπέλα που μεγάλωσε και ανατράφηκε από λύκους και μισεί θανάσιμα τους ανθρώπους. Η ταινία παρουσιάζει την ασχήμια του πολέμου και το αδιέξοδο της απληστίας.
> Τετάρτη 30/11: Προβολή “Black Mirror: Men Against Fire”Στρατιώτες ενός κοντινού μέλλοντος καλούνται να αντιμετωπίσουν κάποιους “μεταλλαγμένους” ανθρώπους που τρομοκρατούν τους απλούς πολίτες. Θα μπορέσει ο – τεχνολογικά εξελιγμένος – στρατός να αντιμετωπίσει αυτήν την καινούρια “απειλή” για το “καλό” της ανθρωπότητας;
> Τετάρτη 7/12: Προβολή + Εισήγηση “4 μήνες, 3 εβδομάδες και 2 μέρες”Στη Ρουμανία των τελευταίων χρόνων του Τσαουσέσκου, η Γκαμπίτα, μια νεαρή φοιτήτρια, έχοντας μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη, καταφεύγει σε παράνομη έκτρωση. Η ταινία θίγει το ζήτημα της απαγόρευσης των εκτρώσεων και τις συνέπεις που μπορεί να επιφέρει αυτή πα΄νω στο γυναικέιο σώμα και όχι μόνο…
 >> Το Antifascist Action στεγάζεται στο αυτοδιαχειριζόμενο στέκι Περιστερίου (Καρυάτιδος 166, πλατεία Δέγλερη, Περιστέρι).
>> Κάθε Τετάρτη στο χώρο του στεκιού από τις 20:30 έως τις 23.00 πραγματοποιούνται antifa events (πχ. ανοιχτή συζήτηση, workshop, προβολή, κ.α. ). Σε περίπτωση που δεν έχει ανακοινωθεί κάποιο event τις ίδιες ώρες θα λειτουργεί κανονικά το antifa καφενείο όπου σας καλούμε για χαλαρή κουβέντα και για να γνωριστούμε. Tυχόν εξαιρέσεις θα ανακοινώνονται ηλεκτρονικά. Επιπλέον, στο χώρο του στεκιού λειτουργεί δανειστική βιβλιοθήκη και διατίθονται κινηματικά έντυπα, εκδόσεις αλλά και αυτοκόλλητα.

>

[ απ'την ασταμάτητη μηχανή του Sarajevo ]




Κρατούμενοι αυτοί· αλλά κι εμείς…
 Τα λόγια μας είναι φτωχά, αφού δεν πρόκειται να αλλάξουν άμεσα την κατάσταση. Τα χρωστάμε όμως, σαν το ελάχιστο, σ’ αυτές τις εκατοντάδες και χιλιάδες ανθρώπων τους οποίους το ελληνικό κράτος έχει αποφασίσει διαχρονικά να αντιμετωπίζει χειρότερα και από καταδικασμένους. Τους πρόσφυγες / μετανάστες, που έχει αιχμαλωτίσει σε διάφορα "κέντρα" / κάτεργα, στερώντας ακόμα και τα στοιχειώδη για την καθημερινή τους ζωή.

Τα βοθρολύματα έρχονται στη Χίο (και οπουδήποτε αλλού) σαν "ουρά" της επίσημης κρατικής πολιτικής. Η μόνη διαφορά της σημερινής φαιορόζ κυβέρνησης απ’ τις προηγούμενες είναι ότι δεν πνίγει συστηματικά τους φυγάδες. Ο κεντρικός πυρήνας της "αντιμετώπισης των ροών" είναι, όμως, ο ίδιος: θα τους κάνουμε τον βίο αβίωτο έτσι ώστε να μην έρχονται κι άλλοι. Θα τους κάνουμε, επίσης, τον βίο αβίωτο ώστε να κάνουν οτιδήποτε για να μαζέψουν πέντε φράγκα να πληρώσουν τα παράνομα "γραφεία ταξιδίων", μπας και γλυτώσουν μια ώρα νωρίτερα απ’ τον "ελληνικό παράδεισο".
Δεν είναι τα λεφτά που λείπουν απ’ το ελληνικό κράτος. ("Λεφτά υπάρχουν" για τις πάμπολες λαμογιές, εργολαβίες και μπίζνες που στήνονται στο όνομα, υποτίθεται, της φροντίδας των προσφύγων / μεταναστών). Πρόκειται για κεντρικό σχεδιασμό. Που ξεκινάει απ’ την ανάθεση της "ευθύνης" για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης στο στρατό. Και φτάνει ως τον συστηματικό, μέχρι εξουθένωσης ψυχολογικό πόλεμο σε βάρος τους.
Οι φασίστες είναι οι "λευκές φρουρές". Ελέγχονται κατευθείαν απ’ το ελληνικό βαθύ κράτος και υπακούουν / υπηρετούν την ρατσιστική τακτική του, με παραγγελίες.
Αν πρέπει να δειχθεί ο πραγματικός κεντρικός υπεύθυνος, ας μη γίνουν αποπροσανατολιστικά λάθη...

7ΨΥΧΟΙ / ΜΟΤΟΔΙΑΔΗΛΩΣΗ

Την Παρασκευή 11 Νοέμβρη 2016 οι 7yx πραγματοποιήσαν μοτο-διαδήλωση στόμα-με-στόμα σε διάφορες γειτονιές του κέντρου της Αθήνας.
(Σύντομα ξανά στους δρόμους).




ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ

> Συγκέντρωση Δικαστήρια Πειραιά (Φίλωνος και Σκουζέ) –
Τρίτη 15 Νοέμβρη 11:00 π.μ.



Στις 18/9/2014 συμπληρωνόταν ένας χρόνος από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα/Killah P στο Κερατσίνι από το τοπικό τάγμα εφόδου της συμμορίας χ.α. Η «αντιναζιστική» στροφή του ελληνικού κράτους βρισκόταν τότε σε πλήρη εξέλιξη και η «πρώτη φορά αριστερά» στην κυβέρνηση απείχε μόλις μερικούς μήνες. Κι όμως: ακριβώς για τους παραπάνω λόγους και πολλούς άλλους ακόμα, η παρουσία του αυτόνομου εργατικού αντιφασισμού στους δρόμους ήταν κάτι παραπάνω από απαραίτητη κι επείγουσα. Μ’ αυτή την κορυφαίας πολιτικής σημασίας αφορμή και κάθε άλλη.

 Στις 18/9/2014 κατεβήκαμε λοιπόν οργανωμένα στη διαδήλωση στο Κερατσίνι. Όχι για να στήσουμε στα πόδια της μια ακόμα επέτειο, δηλαδή μια ακόμα ρουτινιάρικη λιτανεία με όλη την συνοδευτική σκηνοθεσία της. Κατεβήκαμε στο δρόμο, μαζί με χιλιάδες ακόμα, θέλοντας να συμβάλλουμε, στα λόγια και την πράξη, στην προώθηση του οργανωμένου και αυτόνομου εργατικού αντιφασισμού πέρα από κάθε πολιτική και θεσμική κηδεμονία.

Κατεβήκαμε στο δρόμο, μαζί με τις τοπικές αυτο-οργανωμένες συλλογικότητες και πολλές ακόμα από όλη την Αθήνα, σχηματίζοντας ένα αυτοπεριφρουρούμενο μπλοκ. Δεχτήκαμε την συντονισμένη επίθεση πολλών διμοιριών των ΜΑΤ και ΔΕΛΤΑ, οι οποίες επιτέθηκαν όχι τυχαία στο πιο οργανωμένο κομμάτι της διαδήλωσης και προέβησαν σε 64 συλλήψεις διαδηλωτών/τριών.

Ανάμεσά τους ήταν και ο σύντροφός μας Ν.Α., ο οποίος μετά από ψευδείς καταθέσεις Δελτάδων, βρέθηκε με βαριές κακουργηματικού τύπου κατηγορίες (έκρηξη, εμπρησμός, οπλοκατοχή) και με ορατό τον κίνδυνο άμεσης προφυλάκισης. Το γεγονός ότι αυτή αποφεύχθηκε τελικά, δεν αλλάζει τίποτα: η αστυνομο/δικαστική ομηρεία του συντρόφου (αλλά και των υπόλοιπων 63) συνεχίζεται ακόμα.

Στις 15/11 ο σύντροφος Ν.Α. παραπέμπεται σε δίκη στα Δικαστήρια Πειραιά. Για την παρουσία και την στάση του στη διαδήλωση. Θα είμαστε εκεί για να τον υποστηρίξουμε. Αυτόν και την υπόθεση του οργανωμένου αντιφασισμού. Για να επιβεβαιώσουμε ξανά πως όποτε χρειαστεί θα είμαστε στο δρόμο. Ενάντια στη συμμορία χ.α. και το «αντιναζιστικό» κράτος. Ενάντια στο ρατσισμό και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών. Ενάντια στη βαρβαρότητα αυτού του κόσμου.