X

Φορμα επικοινωνιας

Σημείωσε στην παρακάτω φόρμα ποια CD, DVD ή εκδόσεις (και πόσα αντίτυπα από το καθένα) θέλεις από το distro του antifaLive, όπως και το mail σου, κι εμείς θα επικοινωνήσουμε μαζί σου για την αποστολή.

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

ANTIFA ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 22.4 | ΦΩΤΟ












Παρασκευή 22/4, στις
18:30, στην πλατεία Αμερικής.
ANTIFA διαδήλωση ενάντια στην αντιμεταναστευτική πολιτική -από την συνεργασία αντιφασιστικών ομάδων του antifa community.



Πώς οργανώνεται το "ζορισμένο" και "κακόμοιρο" ελληνικό κράτος στην "προσφυγική κρίση"; Ανάμεσα στους φράχτες των συνόρων, οι μετανάστριες και οι μετανάστες μετακινούνται σε ένα δίκτυο τυπικών ή άτυπων καταυλισμών και στρατοπέδων συγκέντρωσης, κάτω από την επίβλεψη και το σχέδιο του στρατού. Το κόστος αναπαραγωγής ενός μεγάλου κομματιού της πολυεθνικής εργατικής τάξης ορίζεται από τις ορέξεις των μπάτσων και των καραβανάδων: Ανάμεσα στην επιβίωση και τις προσταγές της δημόσιας τάξης. Ανάμεσα στις ΜΚΟ και στις ελληνικές μαφίες.

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΧΤΙΖΕΙ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ 
Από τον Πειραιά ως την Ειδομένη, το ελληνικό κράτος μετατρέπεται σε ένα μεγάλο στρατόπεδο συγκέντρωσης. Κάποιοι ψήνονται, γιατί ο στρατός πρέπει και μπορεί ™να κάνει τη δουλειά σωστάî. Κάποιοι βρίσκουν φράγκα και ανοιχτές δουλειές σε hot- spots και στρατόπεδα συγκέντρωσης. Οι φασίστες  αγκαλιάζονται με δημοτικές αρχές και ρατσιστές κατοίκους. Φράγκα, μιλιταρισμός, σκασμός: η στρατιωτική διαχείριση των μεταναστών/τριων εργατών/τριων είναι εθνική υπόθεση.

ΔΙΑΛΕΓΟΥΜΕ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ
Στις διαδηλώσεις από το Σχιστό ως το κέντρο της πόλης, στις καθιστικές διαμαρτυρίες, στις καθημερινές τους αρνήσεις, οι μετανάστες στέκονται σήμερα απέναντι στις αδιαλλαξίες των δυτικών κρατών και των κοινωνικών συμμaχιών τους. Ενάντια σε μια ζωή στο όριο της αναπαραγωγής και της εξόντωσης. Ενάντια στους κοινούς μας εχθρούς. Ενάντια στα πρόσωπα, τις σχέσεις και τα συμφέροντα που τους σημαδεύουν. Που μας σημαδεύουν ως αυτό που είμαστε πραγματικά: η πολυεθνική εργατική τάξη.

Ή ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΤΡΑΤΟΥΣ & ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ
Ή ΜΕ ΤΟ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΟ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 22/4, 18:30, ΠΛ. ΑΜΕΡΙΚΗΣ


Κόντρα σε στρατούς - μπάτσους - φασίστες (-...)
ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ. 
> ANTIFA ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ, Παρασκευή 22 Απρίλη στις 18:30, στην πλατεία Αμερικής.

ANTIFA REPORT#11. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ-ΑΠΡΙΛΗΣ '16


11ο τεύχος της έκδοσης δρόμου της συνέλευσης του antifa selanik. / Απρίλης '16.

Τυπώθηκε με την υποστήριξη της τυπογραφικής κολλεκτίβας DRUCK σε 2500 αντίτυπα. Μοιράζεται σε σχολεία, πανεπιστήμια, οαεδ και χέρι με χέρι. Κυκλοφορεί σε στέκια, καταλήψεις και antifa συναυλίες. Αν δεν το πετύχεις σε κάποιο από τα παραπάνω μέρη στείλτους ένα mail στο antifasln@yahoo.gr

+ το κομμάτι της τελευταίας σελίδας:

ΑΥΤΟΙ ΜΙΛΑΝΕ ΓΙΑ "ΡΟΕΣ" - ΕΜΕΙΣ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΖΩΕΣ


> αφίσα στήριξης της διαδήλωσης του antifa community που κολλήθηκε από αυτόνομους. Παρασκευή 22 Απρίλη, 18:30, στην πλατεία Αμερικής 

ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΕΙΔΟΜΕΝΗ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟΙ



Προπαγανδιστική μοτοπορεία αλληλεγγύης στους μετανάστες εργάτες από τo Antifa Community.
Ξανά και ξανά:
Ή με τους στρατούς και τους φασίστες ή με το πολυεθνικό προλεταριάτο-

Antifa Διαδήλωση, Παρασκευή 22/4, 18:30 στην Πλατεία Αμερικής

ΣΑΒΒΑΤΟ 16/4, ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ (ΠΑΤΡΑ): ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΗ SANAA TALEB ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

Σάββατο 16 απρίλη, 12:00 στο Παράρτημα (Πάτρα). Από την Αντιφασιστική Συνεννόηση 65


ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗ SANAA ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΟΥΣ ΧΑΡΤΙΑ

γκραφιτι για την αλληλεγγύη στη διωκόμενη μετανάστρια Sanaa Taleb.
| Antifa Shalala + Antifa Lab ( + πολύτιμη βοήθεια από συντρόφισσες - συντρόφους αντιφασίστ(ρι)ες )





"Τώρα-
Στα μάτια του πολιτισμένου δυτικού κόσμου
οι μετανάστριες είναι υποταγμένες,
απολίτιστες με μπούργκα και μαντίλες.

Τώρα-
Στα μάτια του φιλάνθρωπου δυτικού κόσμου
οι μετανάστριες είναι θαλασσοπνιγμένες μάνες.
MKO σώζουν βάρκες – στρατός τις βουλιάζει.
Τους μοιράζει τρόφιμα, ρούχα και οίκτο.

Τότε-
Στα μάτια ρατσιστών και σεξιστών,
ελληναράδων που πίστευαν πως όλα και όλες τους ανήκουν
γιατί αυτοί είναι οι ισχυροί και οι ανώτεροι
οι μετανάστριες ήταν απλά οι πουτάνες,
καθάριζαν το σπίτι τους,
φρόντιζαν τους γέρους τους
ντάντευαν τα μωρά τους.
ΕΡΓΑΤΡΙΕΣ
που πάντα και αυτονόητα
θα δούλευαν μαύρα.

Η ΣΑΝΑΑ ΤΑΛΕΜΠ είναι απ το Μαρόκο.
Ζει και εργάζεται στην ελλάδα τα τελευταία 5 χρόνια.
Τον προηγούμενο Απρίλη
κλείστηκε στο κέντρο κράτησης μεταναστριών του ελληνικού
επειδή της έλειπε ένα χαρτί.
Μετά το υποχρεωτικό 6μηνο κράτησης
ΖΗΤΗΣΕ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ!

Η ΣΑΝΑΑ ΤΑΛΕΜΠ στα τέλη του Οκτώβρη του 15
ξεκίνησε ΑΠΟΧΗ ΣΥΣΣΙΤΙΟΥ.
Το Νοέμβρη της είπαν πως θα την αφήσουν ελεύθερη
Αντ’ αυτού την έστειλαν στο ελευθέριος βενιζέλος
για απέλαση.
Η ΣΑΝΑΑ ΤΑΛΕΜΠ χτυπήθηκε άγρια
όταν αρνήθηκε την απέλασή της
Ο πιλότος του αεροπλάνου που θα τη μετέφερε
δε δέχτηκε να την επιβιβάσει στο αεροπλάνο γιατί
«Τι θα πουν οι τουρίστες,
 αν δουν μια γυναίκα μες στα αίματα
και με σκισμένα ρούχα;»
Η ΣΑΝΑΑ ΤΑΛΕΜΠ επέστρεψε στο ελληνικό
με κατηγορίες για απείθεια και καταστροφή περιπολικού.
Η ΣΑΝΑΑ ΤΑΛΕΜΠ συνέχισε.

Μίλησε
για τις συνθήκες που όλες οι μετανάστριες
βιώνουν στο ελληνικό.
Για τον εγκλεισμό.

Για τη βρωμιά και την έλλειψη υγιεινής.

Η ΣΑΝΑΑ ΤΑΛΕΜΠ το Δεκέμβρη του 15
ξεκίνησε απεργία πείνας.
Μαζί της και οι συγκρατούμενές της.

"Δεν μπορώ να γυρίσω στο Μαρόκο. Έχω να πάω εκεί 17 χρόνια. Η ζωή μου είναι εδώ, στην Ελλάδα, όπου εργάζομαι τα τελευταία 5 χρόνια, αν χρειαστεί να διαλέξω ανάμεσα στην απέλαση και τον θάνατο, διαλέγω τον θάνατο"

Μετά από συνεχείς αναβολές
το δικαστήριο της ΣΑΝΑΑ ΤΑΛΕΜΠ
ορίστηκε ξανά για τις 31 Μαΐου.
Πλέον
κρατείται για 1 χρόνο
μέσα στο κέντρο κράτησης.
Η ΣΑΝΑΑ ΤΑΛΕΜΠ
και οι κρατούμενες του ελληνικού ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ!
Η ΣΑΝΑ ΤΑΛΕΜΠ τους έδειξε
τι σημαίνει να είσαι μετανάστρια,
γυναίκα,
εργάτρια.

Εμείς,
Ως ελάχιστο χρέος
για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον
στεκόμαστε δίπλα στις αδελφές μας, τις πολυεθνικές εργάτριες..
Στεκόμαστε δίπλα της!
 

Αλληλεγγύη και μίσος ταξικό-"


ΚΥΡΙΑΚΗ 10/4: SOWATT ΣΤΟ ΒΑΝΚΟΥΒΕΡ ΑΠΑΡΤΜΑΝ >

Κυριακή 10 Απρίλη στις 20:00 στην κατάληψη Βανκούβερ Απαρτμάν (Μαυρομματαίων και Δεριγνύ 1), παρέα με την SoWatt της κατάληψης Παπουτσάδικο.
Προβολή του diy ντοκυμαντέρ "Sad but true: Ivan. In memory of our friend+ μουσικό καφενείο. 


"Η εμπορευματοποιημένη διασκέδαση, διαχωρισμένη από την πραγματική ζωή μοιάζει σαν ένα απαραίτητο διάλλειμα από την μιζέρια της ανεργίας, την γκρίνια του αφεντικού, την πίεση της καθημερινότητας μα γεννήθηκε ακριβώς για το αντίθετο, γεννήθηκε για να συνεχίσει να μιλά την γλώσσα του εμπορεύματος και των εξουσιών. Και αυτή όσο μιλά τόσο οργανώνει την δικιά μας σιωπή. Οι μητροπόλεις είναι στοιχειωμένες από αυτήν την συνθήκη. Δεν παίζουν μπάλα όμως σε άδειο γήπεδο. Στις καταλήψεις τα διατάγματα και οι γλώσσες των εξουσιών χάνουν την δύναμή τους και την σημασία τους. Είναι οι χώροι αυτοί που ο διαχωρισμός πολιτικού και κοινωνικού σπάει και με τα κομμάτια του συνθέτει τους όρους της έκρηξης και της υπέρβασης. Τους όρους της επανάστασης. Με αυτή την έννοια λοιπόν: 
ΟΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑΓΟΝΕΣ ΗΛΙΟΥ ΣΤΗ ΣΤΟΙΧΕΙΩMEΝΗ ΠΟΛΗ"

H ΜΟΝΗ ΜΑΣ ΕΛΠΙΔΑ

> αφίσα των διαρρηκτ(ρι)ών της φοιτητικής κουλτούρας που κολλιέται στους δρόμους και στις σχολές της αθήνας


Στο call-center, σερβίροντας καφέδες, μοιράζοντας φυλλάδια, πάνω στο μηχανάκι ή ψάχνοντας αγγελίες για δουλειά, μάθαμε πως δεν είμαστε συμφοιτητές ή συνάδελφοι.
Δεν γκρινιάζουμε για ίσες ευκαιρίες ή δικαιώματα: δεν θα μας χαριστούν. Σπουδάζουμε και δουλεύουμε, δουλεύουμε και σπουδάζουμε: κανένα πτυχίο δε θα μας σώσει! Ποτέ δεν ψάξαμε δουλειά με το πτυχίο στα δόντια. Δεν γνωρίσαμε την πολυτέλεια να το περιμένουμε για να δουλέψουμε. Ούτε φορέσαμε το στυλ «έχω σπουδάσει, δεν θα με φάει η ορθοστασία για να πουλάω ρούχα». Γνωρίσαμε, ακούσαμε, ανεχτήκαμε ή δεν ανεχτήκαμε τα αφεντικά μας στην «κρίση», και τους θυμόμαστε να λένε πως πίσω από τον μισθό που φτάνει στα χέρια μας μισός, βρίσκονται τα κακά μνημόνια.
Ξέρουμε πως το βασικό μας πρόβλημα είναι πως ο μισθός τελειώνει πριν τον μήνα και μας στέλνει στην ανάγκη της οικογένειας: στις απαιτήσεις των γονιών, στους μικρούς και μεγάλους εκβιασμούς, στις υποσχέσεις που δεν θα τηρήσουμε. Το πρόβλημά μας είναι πως αυτός ο μισθός δεν αντίστοιχεί στις ανάγκες μας: οι επιθυμίες μας δεν χωράνε στα “510” για τους κάτω των 25 ούτε στα “560” του βασικού μισθού.
Η ένταση των σπουδών μας δεν είναι τίποτα περισσότερο από την ένταση της εργασίας μας. Οι χρόνοι των σπουδών μας βρίσκονται δίπλα στους χρόνους που δεσμεύουν τα αφεντικά μας. Τα αφεντικά μας δίπλα στα άγχη της ανεργίας, στη διαρκή αναλωσιμότητά μας, τις προσταγές και τους κλεμμένους μας χρόνους.
Τι κι αν οι ψευδαισθήσεις παραμένουν; Τι κι αν κάποιοι/ες από «εμάς» πιστεύουν ακόμα πως το κόμμα, οι συγγενείς, τα κονέ ή ρουφιανιά θα τους σώσει; Η «κρίση» κλείνει τις βρύσες των προσόδων και οι ψευδαισθήσεις μένουν γυμνές (για τους/τις περισσότερους/ες) και χυδαίες (για τους ικανότερους κανίβαλλους).
Γι’ αυτό δεν ξεχνάμε, γι’ αυτό δεν πρέπει να ξεχνάμε πως η μόνη μας ελπίδα είναι αυτή που δεν μπορεί να διαμεσολαβηθεί:
ΜΟΝΗ ΜΑΣ ΕΛΠΙΔΑ
ΤΟ ΤΑΞΙΚΟ ΜΑΣ ΜΙΣΟΣ.


...ΝΙΩΘΟΥΝΕ ΑΡΑΓΕ Η ΣΙΩΠΗ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙΕΙ; |

Waxing Gibbous - planet | απ' το 17ο antifa LIVE, στο Χαϊδάρι, στην κατάληψη του Παπουτσάδικου