X

Φορμα επικοινωνιας

Σημείωσε στην παρακάτω φόρμα ποια CD, DVD ή εκδόσεις (και πόσα αντίτυπα από το καθένα) θέλεις από το distro του antifaLive, όπως και το mail σου, κι εμείς θα επικοινωνήσουμε μαζί σου για την αποστολή.

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

THESE MACHINES


Παράξενος, Κακοτέχνης, Jolly Roger, TNT, Άψινθος (+ Magoofanana Chain Gang).
απ' το 22ο antifa live, στις 11 νοέμβρη στη Νομική

MAGOOFANA CHAIN GANG: ΓΙΑ ΕΝΑ LIVE +

Τα παρακάτω είναι λίγα λόγια (κι ένα τραγούδι) απ' τους Magoofana Chain Gang. 
Για ένα antifa live (αυτό της 11ης Νοέμβρη) και για κάποιους απ' τους λόγους που το κάνανε σημαντικό.
Τα ξαναλέμε, εκεί έξω.




Είχαμε γράψει πριν χρόνια ότι "λόγω προβλημάτων υγείας και νοσηλείας οι νέες μας δουλειές θα καθυστερήσουν το λιγότερο 3 εβδομάδες ακόμα". Τελικά περάσαν 4 χρόνια. Είναι δύσκολο να μην μιλάμε μονάχα με στίχους του Raw Assault, αλλά θα το προσπαθήσουμε.

Ξέραμε ότι υπάρχει κόσμος, φίλοι και σύντροφοι, να μοιραστούμε την οργή και το μίσος μας για τους φασίστες και τα αφεντικά, για κάθε είδους νοικοκυραίους, ρατσιστές, σεξιστές, κι εθνικιστές. Αυτό που είδαμε είναι ότι με τους ίδιους φίλους και συντρόφους θα μοιραστούμε και τον φόβο και τον πόνο μας, και το πένθος, και την αγωνία, και την αγάπη, και την τρυφερότητα. Παλεύουμε για μια κοινότητα με χίλιους τρόπους, σε χίλιες γειτονιές, με τις δικές μας τελετουργίες, με τα δικά μας ονόματα και τους δικούς μας νεκρούς. Εμείς χαιρετίσαμε τον Raw Assault στις 11/11 μαζί σας και μόνο έτσι θα μπορούσαμε να το κάνουμε, και σας ευχαριστούμε όλους.

Και ευχαριστούμε το Antifa Community για όλα.

Και ευχαριστούμε τον Ήρωα, τον Άψινθο, τον ΤΝΤ, τον Παράξενο, τον Κακοτέχνη και τους Jolly Roger για τα τραγούδια που είπανε μαζί μας και για την αγάπη και την συντροφικότητα από τις πρόβες μέχρι την παρουσίαση του δίσκου.

Προφανώς οι Magoofana Chain Gang δεν υπάρχουν πια, αλλά η μουσική και οι στίχοι πρέπει να συνεχίσουν, το χρωστάμε σε όποιον γούσταρε ότι κάναμε και στον Raw Assault και στο ποιος και τι ήταν, μα και σε μας. Γι' αυτό βγάλαμε τον δίσκο που θα βρίσκεται στο Antifa Kaffe κάθε σάββατο στο πολυτεχνείο, στα distro του Antifa Live, και με mail στο magoofanachaingang@gmail.com. Επίσης μπορεί να κατέβει από το magoofanachaingang.download (όπου υπάρχει και η version του δίσκου όπως ηταν το 2013 - όπως το είχε ακούσει και ο Raw Assault, καθώς και κάποια instrumental για όποιον θέλει να τα πατήσει να τα τραγουδήσει ή ό,τι άλλο θέλει, καθώς και όλο το ηχητικό της συμμετοχής μας στο Antifa Live στο Ν. Ηράκλειο τον Ιούνιο του '13).

Σε αυτό το κανάλι θα ανεβάσουμε σιγά σιγά όλα τα βίντεο της παρουσίασης σαν video clip των κομματιών.

Ευχαριστούμε και πάλι.

Κάθε κίνηση είναι πολιτική.

RAW ASSAULT / MAGOOFANA CHAIN GANG | 11 ΝΟΕΜΒΡΗ> ANTIFA LIVE


Σάββατο 11 Νοέμβρη, 21:00, Νομική.
Το Antifa Live και οι Magoofana Chaing Gang παρουσιάζουν τον δίσκο "Raw Assault". 
Video Projections, Live, dj set
Με την πολύτιμη συμμετοχή των Άψινθος / Ήρωας / Jolly Roger / Κακοτέχνης / Παράξενος / Tnt
Τα μικρόφωνα μας είναι, πάντα, μηχανές -σαν αυτή του Woody Guthrie.









SOUNDZ OF THE SOUTH - LIVE

Soundz of the South | (Fuck) the Police
Απ'το 21ο Antifa Live, στο κτήμα Δρακοπούλου


DANGER/ANGER | ΑΥΤΟΝΟΜΟΙ

> αφίσα που κολλήθηκε από Αυτόνομους


Στρατιωτικές εγκαταστάσεις στη Σούδα και στο Ακρωτήρι, κυρίως αμερικάνικες. Θα "αναβαθμιστούν"... / Αμερικανικά αεροπλαναφόρα στον κόλπο της Σούδας. Για την ξεκούραση του "προσωπικού" και του "υλικού"...

ΑΠ' ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΠΙΝΩ ΑΙΜΑ | AJANEB LIVE

Ajaneb | Απ' το ποτάμι πίνω αίμα
Απ'το 21ο Antifa Live, στο κτήμα Δρακοπούλου



"[…] Δεν έχουμε τη δυνατότητα να αναφερθούμε, έστω και περιληπτικά, στη δολοφονική ιστορία αυτών των 53 χρόνων. Θα μείνουμε στη δεκαετία του ‘90, και μάλιστα μόνο σε επιλεγμένες στιγμές της. Όμως το ότι εμείς (κι εσείς ανάλογα) «παρακάμπτουμε» τόσο χρόνια αίματος και δακρύων δεν σημαίνει τίποτα: είναι χρόνια ριζωμένα ως το μεδούλι, ως το τελευταίο κύτταρο των εκατομμυρίων παλαιστινίων μέσα και έξω απ' το κράτος του ισραήλ, την παλαιστίνη, τους προσφυγικούς καταυλισμούς που είναι διάσπαρτοι στα γειτονικά κράτη.
Είναι χρόνια που αλέθουν και αλέθονται στη συλλογική μνήμη και συνείδηση χιλιάδων μυαλών, είναι αιματοχυσίες που στοιχειώνουν και δεν παραγράφονται, ακόμα κι αν είναι πολλοί εκείνοι που θα ήθελαν να ξεχαστούν: η εξόντωση και η αντίσταση, η αντίσταση και η εξόντωση μεταφέρονται από πληβειακή γενιά σε πληβειακή γενιά παλαιστινίων σα μια σχεδόν προκαθορισμένη συλλογική «μοίρα», κι ίσως μέσα απ' αυτήν την αλήθεια, την αλήθεια μιας συλλογικής ανάσας που είναι συνέχεια κομμένη, ενός συλλογικού στέρνου που είναι πάντα τραβηγμένο, μιας συλλογικής ματιάς που έχει στεγνώσει πια από δάκρυα, την αλήθεια μιας τοπικής και διεθνούς κρατικής πολιτικής που έγινε «μοίρα», την αλήθεια μιας δουλείας που διαρκώς πολεμιέται και διαρκώς νικάει, την αλήθεια μιας αγέρωχης δίψας για ανεξαρτησία που δεν σκύβει το κεφάλι, ίσως λέμε μέσα απ' αυτές τις αλήθειες μπορούμε να υποψιαστούμε -και τίποτα παραπάνω - το «αδιανόητο»: τις σύντομες εκείνες προσωπικές τροχιές προς τον γρήγορο και εκδικητικό θάνατο των παλαιστινίων / βόμβες. Να υποψιαστούμε –όχι να «εξηγήσουμε», όχι να «δικαιολογήσουμε»: είμαστε πολύ μακριά. Και μερικοί είναι μακριά νυχτωμένοι. […]"

ΚΩΛΟΚΑΙΡΟΣ | ANTIFA LAB

> αφίσα που κολλιέται απ' την αντιφασιστική συνέλευση του antifa lab


ΚΩΛΟΚΑΙΡΟΣ

Σύµφωνα µε το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων αν στα µέσα Οκτώβρη παρατηρήσετε στο κέντρο της αθήνας κάποιες τσιµεντένιες µπάλες να ανεβοκατεβαίνουν στα όρια κάποιων δρόµων και τριγύρω τους δεκάδες στρατόµπατσους και πράκτορες να «ασκούνται», να µην σας φανεί περίεργο. Πρόκειται για τον «Τυφώνα 2», «άσκηση για την αντιµετώπιση της τζιχαντιστικής απειλής» στην Αθήνα σε πραγµατικό χώρο, µε τη συµµετοχή όλων των συναρµόδιων υπουργείων και υπηρεσιών.

Ο πρώτος «τυφώνας» πρόλαβε να χτυπήσει την πόλη της Πάτρας κάπου στα µέσα του Σεπτέµβρη σε επίπεδο όµως παραγωγής σχεδιασµών επί χάρτου (µε τον συντονισµό κλιµακίων της ΕΛ.ΑΣ., της ΕΥΠ κτλ).

Σύµφωνα µε τα µήντια η συγκεκριµένη άσκηση έχει µεγάλο ενδιαφέρον για την Ελ.Ασ. Αν και διάφορα από αυτά όλο και κάπου βρίσκουν να στριµώξουν την υποσηµείωση: «δεν υπάρχει τίποτα που να δικαιολογεί τον φόβο για µια τέτοια επίθεση».
Τα µήντια λένε ότι έχει ενδιαφέρον πάντως. Οπότε κάτι θα ξέρουν.
Γιατί για τα ελληνικά µήντια κάποια άλλα πράγµατα, καιρό τώρα, δεν έχουν ενδιαφέρον: Ο εγκλωβισµός των µεταναστών στα κέντρα κράτησης κάτω από άθλιες συνθήκες δεν έχει ενδιαφέρον. Η ουσιαστική ποινικοποίηση των θρησκευτικών χώρων συνεύρεσης των µουσουλµάνων µεταναστών είναι ψιλά γράµµατα. Και ποιόν απασχολούν οι απαγωγές µεταναστών/τριών, όπως αυτές στο Παγκράτι ή στην Κολιάτσου, “για λόγους αντιτροµοκρατίας”,-φυσικά χωρίς κανένα στοιχείο- και οι παράτυπες απελάσεις;

Τι είναι αυτό λοιπόν που έχει τόσο ενδιαφέρον;
Τι είναι αυτό που περιµένει να επιβεβαιώσει η συγκεκριµένη άσκηση (πέρα απ’ το αν ανεβοκατεβαίνουν εύρυθµα κάποιες τσιµεντένιες µπάλες ή αν δουλεύουν οι ασύρµατοι);
Εµείς λέµε ότι ο «Τυφώνας» δεν είναι παρά µια ακόµα στιγµή στην οποία τα αφεντικά και το κράτος τους µας λένε, ξεδιάντροπα, την εκτίµηση τους για τον προς του πού φυσάει ο άνεµος –ή πώς τον σχεδιάζουν. Το ελληνικό κράτος µας λέει πως πρέπει να συνηθίσουµε τις κάνες των όπλων µέσα στις πόλεις. Πως πρέπει να ανεχτούµε την στοχοποίηση των κοινοτήτων και των συνηθειών των µεταναστών/τριών εργατών/τριών. Πως πρέπει να µάθουµε να ζούµε µε περισσότερο φόβο και κλάψα και λιγότερη λογική, περισσότερο εθνικισµό και βλακεία και λιγότερη συνείδηση, περισσότερους φράχτες και στρατόµπατσους στους δρόµους και λιγότερα δικαιώµατα, περισσότερο ρατσισµό και αποκλεισµούς και λιγότερες κουβέντες για τα δικά µας πολυεθνικά ταξικά συµφέροντα.

Κακοκαιρία, όντως.
Ή θα φτιάξουµε τους τρόπους να σταθούµε απέναντι τους ή θα κάτσουµε να χαζεύουµε το µετεωρολογικό δελτίο.

ΟΚΤΩΒΡΗΣ ΣΤΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ: ANTIFA EVENTS


Τετάρτη 18/10: Προβολή “Noi e la Guilia”
Η ιστορία τριών αποτυχημένων σαραντάρηδων που αποφασίζουν να συνεργαστούν σε μία αγροτουριστική μονάδα. Στην προσπάθεια τους να στήσουν την μονάδα λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο που δεν είναι άλλος από την μαφία που παρέχει προστασία στην περιοχή.

Τετάρτη 25/10: Προβολή “Trash”
Τρεις έφηβοι που μαζεύουν σκουπίδια στις φτωχογειτονιές του Ρίο, βρίσκουν ένα πορτοφόλι στην τοπική χωματερή, χωρίς να φαντάζονται ότι η ζωή τους θα αλλάξει για πάντα. Όταν οι μπάτσοι της περιοχής εμφανίζονται προσφέροντας μια ελκυστική ανταμοιβή για την επιστροφή του πορτοφολιού, τα αγόρια συνειδητοποιούν ότι αυτό που έχουν βρει πρέπει να είναι πολύ σημαντικό.



Τετάρτη 1/11: Προβολή “Eye in the Sky”Η αφήγηση μιας αντιτρομοκρατικής επιχείρησης στην Κένυα ξεδιπλώνει μερικές σημαντικές πλευρές του σύγχρονου πολέμου. Από τα drones έως τα real-time κέντρα αποφάσεων του πρωτοκοσμικού μιλιταρισμού. Κι από τις εξωδικαστικές εκτελέσεις έως τις “παράπλευρες απώλειες” που τις συνοδεύουν μόνιμα…


>>Το Antifascist Action στεγάζεται στο αυτοδιαχειριζόμενο στέκι Περιστερίου (Καρυάτιδος 166, πλατεία Δέγλερη, Περιστέρι).
>>Κάθε Τετάρτη στο χώρο του στεκιού από τις 20:30 έως τις 23.00 πραγματοποιούνται antifa events (πχ. ανοιχτή συζήτηση, workshop, προβολή, κ.α. ). Σε περίπτωση που δεν έχει ανακοινωθεί κάποιο event τις ίδιες ώρες θα λειτουργεί κανονικά το antifa καφενείο όπου σας καλούμε για χαλαρή κουβέντα και για να γνωριστούμε. Tυχόν εξαιρέσεις θα ανακοινώνονται ηλεκτρονικά. Επιπλέον, στο χώρο του στεκιού λειτουργεί δανειστική βιβλιοθήκη και διατίθονται κινηματικά έντυπα, εκδόσεις αλλά και αυτοκόλλητα.

IN FLAMMEN vol. 4 - ΣΑΒΒΑΤΟ 14/10 > ΠΑΠΟΥΤΣΑΔΙΚΟ


In.Flammen
vol.4, στην Κατάληψη Παπουτσάδικο:

Παρουσίαση και κουβέντα με άτομα από το κοινωνικό κέντρο L!Z (Μαγδεμβούργο, γερμανία):

To L!Z είναι ένα κοινωνικό κέντρο και εγχείρημα στέγασης στο Μαγδεμβούργο, ασχολείται με ζητήματα αντιφασισμού, αυτό-οργάνωσης και υποκουλτούρας στην ανατολική γερμανία.

Live: ΠΕΝΘΙΜΟΣ CLOWN (Αθήνα) / theReunion (Αθήνα) / Σπείρα (Αθήνα) / Le Monde Est En Flammes (Daisy Chain/Αθήνα, Refpolk/Βερολίνο, Ben Dana/Βρέμη)/ Lena Stoehrfaktor (Βερολίνο)










ANTIFA CYPHA ΠΑΕΙ ΝΑ ΠΕΙ: ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΕ ΧΑΛΕΠΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ | BARRICADA # 49> ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ



>>> Το antifa BARRICADA θα το βρεις σε αυτοδιαχειριζόμενους χώρους, στο βιβλιοπωλείο του Ναυτίλου (σόλωνος και χ. τρικούπη), στο βιβλιοπωλείο "Βιβλιόσημο" (Γεωργίου Ζωγράφου 8, πλατεία Γαρδένιας, Ζωγράφου), στο βιβλιοπωλείο "Μώβ Σκίουρος" (πλατεία Καρύτση) στο βιβλιοπωλείο "Αμόνι" (πλατεία Μερκούρη, Άνω Πετράλωνα), και στα περίπτερα της πλατείας εξαρχείων (στουρνάρη και σπ. τρικούπη) και της πλατείας κάνιγγος (στην αρχή της ακαδημίας).

Περιεχόμενα | Antifa cypha- πάει να πει: πολιτική οργάνωση σε χαλεπούς καιρούς // Bee Sting // Εθνική πολιτική με φόντο την αλβανική Ριβιέρα // Μόνο οι νεκροί έχουν δει το τέλος του πολέμου // antifa live: δύο μέρες με τους Soundz of the South στο κτήμα Δρακοπούλου // Συνέντευξη: Γυναίκες, hip hop και ακτιβισμός στη Νότιο Αφρική // Μετά το Charlottesville: κόντρα στη Λευκή Αμερική // Τέσσερα ταψιά γλυκά
+ Ένθετο: documenta 14· μαθαίνοντας από την μπουρζουαζία

Antifa cypha- πάει να πει: πολιτική οργάνωση σε χαλεπούς καιρούς

Πέρασαν τέσσερα χρόνια από τη δολοφονία του Π.Φύσσα/Killah P. Εντω μεταξύ η δίκη της συμμορίας χ.α. συνεχίζεται με προοπτική να τελειώσει (λένε) στα τέλη του 2018. Κάλλιο αργά... Είμαστε ανάμεσα σ’ αυτούς/ες που δεν στήνουν την πολιτική τους δράση πάνω σε οποιουδήποτε είδους νεκρολογίες. Kαι φυσικά δεν είμαστε οπαδοί της αστικής δικαιοσύνης. Από την αυγή της αντιεξέγερσης, το 2009, έως τις εκλογές του 2012 και την εκτόξευση της συμμορίας στην κεντρική πολιτική σκηνή, κύλησε πολύ νερό και αρκετό αίμα. Κι ακόμα περισσότερο μέχρι τη δολοφονία Φύσσα κι αμέσως μετά. Κι όπως το αίμα δε γίνεται νερό, έτσι και η κινηματική δράση και μνήμη δεν μπορεί, δεν πρέπει να γίνεται ένα συνονθύλευμα από ξερές ημερομηνίες, ηρωικές διηγήσεις και φτηνές πόζες. Είμαστε ανάμεσα σ’ αυτούς/ες που όλ’ αυτά τα χρόνια, τα χρόνια της παλινδρόμησης από την ευφορία της εξέγερσης στο κράτος έκτακτης ανάγκης, προσπαθούσαμε να έχουμε στέρεες και just in time εκτιμήσεις και απόψεις για την συγκυρία. Αναγνωρίσαμε την συμμορία χ.α. ως μια ειδική αποστολή του κράτους έκτακτης ανάγκης -και σίγουρα όχι σαν μετενσάρκωση του μετεμφυλιακού κράτους. Αναγνωρίσαμε επίσης την αντιναζιστική πόλωση που προκάλεσε παντού στην επικράτεια, ως μια αυθεντική, αλλά ταυτόχρονα και φτωχή σε περιεχόμενα/κατευθύνσεις, κοινωνική αντίθεση με συγκεκριμένα όρια. Αντιληφθήκαμε την συνεχιζόμενη δικαστική περίφραξη της συμμορίας ως την ενδεδειγμένη μέθοδο να μαζευτεί πολιτικά και εκλογικά το φαινόμενο, ενόσω φυσικά συνεχίζει τις δουλειές της, όπως πάντα. Κι όλο αυτό τον καιρό, με τις όποιες δυνάμεις μας, ήμασταν και είμαστε στο δρόμο, υποστηρίζοντας μικρές και μεγάλες δράσεις, απόπειρες να ξεπεραστούν αδυναμίες και όρια, να δοκιμαστούν αντιφάσεις και να στηθούν αυθεντικές κοινωνικές/πολιτικές σχέσεις. Γιατί τα λέμε όλ’ αυτά; Για μια σειρά λόγους. Κατά πρώτον επειδή τα παραπάνω υποδεικνύουν στιγμές πολιτικής οργάνωσης: όχι την τελευταία λέξη του ανταγωνισμού, απλά την επιμονή, τη σχέση και τη δέσμευση σε κοινούς σκοπούς. Με τις αδυναμίες και τις αντιφάσεις μας βεβαίως, αλλά επιτέλους χρειαζόμαστε αναχώματα ενάντια στο νέο ολοκληρωτισμό, αλλά και την επέλαση της βλακείας. Αν η κινηματική κατάσταση αιωρείται μεταξύ του χρεωκοπημένου (από δεκαετίες) αριστερισμού της δημιουργίας γεγονότων και του μικροαστικού πατερναλισμού που λοξοκοιτάει προς το κράτος, έχουμε πράγματι διαλέξει το δύσκολο δρόμο. Κι αν ο οππορτουνισμός είναι πλεύση παντός καιρού, έχουμε διακόψει πολλά χρόνια κάθε δεσμό με τις αναγνωρισμένες σχολές πολιτικής επιβίωσης. Γιατί τα λέμε όλ’ αυτά; Ανάμεσα σε πολλούς άλλους λόγους, επειδή μέσα στο πιο βαθύ σκοτάδι, τη χτυπητή έλλειψη υπολογίσιμου ανταγωνισμού δηλαδή, έχουμε γεμίσει επίδοξους «απελευθερωτές» - κι αυτό δυστυχώς δεν είναι καν παράδοξο. Η αναγκαιότητα της πολιτικής οργάνωσης ξεπέφτει σταθερά σε χιλιοπατημένους φορμαλισμούς, ενώ χρειαζόμαστε καινούργιες απαντήσεις κι ακόμα περισσότερες ερωτήσεις. Αν η όποια κινηματική έμπνευση είναι κακοβαλμένα copy paste από τα παλιά, ρετάλια του χτες που παριστάνουν τα πέπλα του αύριο, δεν θα πάρουμε. Χρειαζόμαστε ο ένας την άλλη, χρειαζόμαστε την αποφασιστικότητα, χρειαζόμαστε όμως εξίσου τις αβεβαιότητες και τις αμηχανίες μας. Διότι αν μας έχει διδάξει κάτι η περίοδος που προηγήθηκε είναι ότι οι βεβαιότητες «εσωτερικού χώρου» σπάνε τα μούτρα τους μπροστά στην πραγματικότητα και τα βιώματα της κρίσης. Κι είναι πάντα πιο εύκολο να κοιτάζουμε προς τα κει που έχουμε μάθει, παρά να αντλούμε έμπνευση και κουράγιο από τους πραγματικούς ανθρώπους: εκείνους που δεν απαγγέλουν τρύπια μανιφέστα - ναι, εκείνους που κολυμπάνε στις αντιφάσεις τους, επίσης. Αυτό είναι το δύσκολο πεδίο των σχέσεων. Που φυσικά δεν μπορούν να είναι οι παλιές τσαλαπατημένες ταυτότητες ή οι πόζες, οι οποίες εσχάτως μεταφράζονται και σε like στα social media. Σχέσεις - όχι άλλους μικρόκοσμους κατανάλωσης και ανακύκλωσης. Γιατί τα λέμε ολ’ αυτά; Μπορεί να χρειαστούν κάπου, σε κάποιους/ες. Σε μας σίγουρα. Γιατί εννιά χρόνια μετά την εξέγερση και τέσσερα μετά τη δολοφονία Φύσσα, η κινηματική άμπωτη δεν είναι παρά προέκταση της συρρίκνωσης στις καρδιές και τα μυαλά. Δεν είναι παρά έκφραση μιας συνθήκης παραίτησης ή μιας συνθήκης κατάδυσης στους μικρόκοσμους. Κι αν χρειαζόμαστε τον πραγματικό κόσμο, τις πραγματικές σχέσεις, είναι για να δίνουμε διεξόδους στις αρνήσεις μας, πριν γίνουν κατάθλιψη και μονομανία. Γι’ αυτό είμαστε κοινωνικοί, γι’ αυτό είμαστε επίσης αντικοινωνικοί: θα χτίσουμε με ό,τι απομένει. Με τις αρνήσεις, αλλά ενάντια στους φορμαλισμούς. Με αποφασιστικότητα, ενάντια στις πόζες. Με αβεβαιότητα, ενάντια στις παλιές συνταγές. Και πραπαντός μην γίνει παρεξήγηση: η πολιτική οργάνωση δεν προσφέρει καμιά εγγύηση στην αποτροπή των χειρότερων, που έρχονται, που είναι ήδη εδώ. Στις εποχές που ζούμε είναι «μόνο» μια συλλογική κραυγή στο σκοτάδι. Όχι από φόβο, αλλά από μιαν οργή που αρνείται πρώτα απ’ όλα αυτό το βουβό πόνο των καιρών μας. Η πολιτική οργάνωση είναι σαν ένα τραγούδι μιας λησμονημένης παράδοσης, που ανακαλύπτουμε σκάβοντας...


Ασκήσεις επί χάρτου; Τέτοια εποχή ένα χρόνο πριν, ο χώρος που προορίζεται να στεγάσει το τζαμί στον Βοτανικό είχε καταληφθεί από μια ντουζίνα γραφικούς ακροδεξιούς, με τις ευλογίες της παρακρατικής συμμορίας και όχι μόνο. Η εκκένωση της κατάληψης, που συνοδεύτηκε από τις συνήθεις αριστερές κορώνες περί της ελευθερίας στην άσκηση θρησκευτικών δικαιωμάτων, έμοιαζε με προσπάθεια να τηρηθούν τα προσχήματα. Λίγους μήνες μετά, η αποφασισμένη κατασκευή του τζαμιού έχει κολλήσει κάπου στην γραφειοκρατία και η πρώτη-φορά-αριστερά δοκιμάζει έναν άλλο δρόμο προς τον αντιμουσουλμανισμό, αυτόν της αντιτρομοκρατίας. Το θέαμα της «ισλαμικής τρομοκρατίας» έχει συντηρηθεί στην ελλάδα - ελλείψει επιθέσεων (προς το παρόν;) - χάρη στον τράνζιτ χαρακτήρα της χώρας. Τα σενάρια και οι πληροφορίες για τζιχαντιστές που έχουν περάσει από δω για να καταλήξουν να πραγματοποιήσουν επιθέσεις στις ευρωπαϊκές μητροπόλεις, με πιο πρόσφατο παράδειγμα την Βαρκελώνη, αναμένεται να πυκνώσουν, αφού ο ISIS χάνει στην Συρία και οι μαχητές του επιστρέφουν στην Ευρώπη (και) μέσω Ελλάδας. Πρώτης τάξεως ευκαιρία να συνδεθούν ξανά οι προσφυγικές ροές με τον κίνδυνο των τζιχαντιστών, φέρνοντας στο νου τις περίφημες δηλώσεις Καμμένου. Στις αρχές του καλοκαιριού, η ελ.ας. φρόντισε να κάνει ξανά επίκαιρη τη σύνδεση, διαρρέοντας τα «μυστικά» σχέδια για ένα αόρατο δίκτυο πληροφοριοδοτών μέσα στα κέντρα κράτησης. Ακολουθώντας το παράδειγμα της ιταλικής και της γερμανικής αστυνομίας, η αντιτρομοκρατική απασχολεί σε καθεστώς «ειδικού συνεργάτη» ήδη μερικές δεκάδες μετανάστες που στο άμεσο μέλλον θα τριπλασιαστούν και έχουν αποστολή να εντοπίζουν τα «ριζοσπαστικά» στοιχεία μέσα στα κέντρα κράτησης. Οι ίδιοι οι σύμβουλοι των μπάτσων και οι «ειδικοί» της αντιτρομοκρατίας παραδέχονται όμως ότι σχεδόν ποτέ οι δράστες των επιθέσεων δεν είναι περαστικοί. Και πάλι σύμφωνα με την ευρωπαϊκή εμπειρία, στρέφονται στους μόνιμους κατοίκους και στα άτυπα τζαμιά στα οποία συχνάζουν. Σε καλοκαιρινή «απόρρητη» έκθεση των ειδικών υπηρεσιών της ελ.ας., γίνεται λόγος για «κηρύγματα μίσους» σε περίπου δέκα από τα 80 άτυπα τζαμιά που λειτουργούν στην Αττική. Κάτω από τους πηχυαίους τίτλους όμως που αναπαράγει ο βόθρος των ακροδεξιών site, βρίσκει κανείς ασαφείς αναφορές για «συμπάθεια» προς τον ISIS, αλλά ακόμα και για σχέσεις με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς ασήμαντες ειδήσεις φτάνουν στα μήντια με τρομολαγνικούς τίτλους, είναι η πρόσφατη σύλληψη τεσσάρων ατόμων από το Μπαγκλαντές. Υποτίθεται ότι είχαν δημιουργήσει «πολιτοφυλακή» που προσπαθούσε να επιβάλει τη σαρία στην περιοχή της πλατείας Κολιάτσου. Στην πράξη αυτό σήμαινε κάποιες παρατηρήσεις σε γυναίκες για το ντύσιμό τους. Άλλωστε το γεγονός ότι οι τρεις από τους τέσσερις αφέθηκαν ελεύθεροι αποκάλυψε τη (μη) σοβαρότητα της υπόθεσης. Κάπως έτσι, με γενικόλογες εκθέσεις, άρθρα και επερωτήσεις στη βουλή, εδραιώνεται και αναπαράγεται το φαντασιακό της ισλαμικής απειλής. Κι αυτό το κλίμα έρχονται να επιβεβαιώσουν οι ειδικές προληπτικές ασκήσεις της αστυνομίας για το ενδεχόμενο τρομοκρατικής επίθεσης. Η πρώτη, με το κωδικό όνομα Τυφώνας, πραγματοποιήθηκε στις αρχές Ιουλίου με τη συμμετοχή 70 αξιωματικών από κρίσιμες υπηρεσίες. Η συνέχειά της, αυτή τη φορά με ρεαλιστικά σενάρια και ανάπτυξη δυνάμεων στο κέντρο της πόλης, θα πραγματοποιηθεί μέσα στον Οκτώβριο. Εκτός από τις ασκήσεις, το συντονιστικό κέντρο διαχείρισης κρίσεων της ελ.ας. εξέδωσε ειδική ανάλυση που αφορά επιχειρησιακό σχέδιο για το ενδεχόμενο μαζικών ανθρώπινων απωλειών. Τέτοιες ασκήσεις και εκθέσεις κατά πάσα πιθανότητα προετοιμάζουν το έδαφος για μελλοντικές «μαύρες» επιχειρήσεις ελληνικών και ξένων υπηρεσιών ασφαλείας, σαν αυτές που είδαμε στο παρελθόν με τις απαγωγές και τις ανακρίσεις χιλιάδων Πακιστανών. Όλα αυτά είναι σε κάποιο βαθμό δείγματα του αντιπολιτευτικού ρόλου που έχει παίξει η αστυνομία σε διάφορες περιόδους της φαιοροζ διακυβέρνησης. Είναι επίσης μια προσπάθεια να ευθυγραμμιστούν οι εσωτερικές στρατηγικές με τις ευρωπαϊκές αντιτρομοκρατικές οδηγίες. Πάνω απ’όλα όμως αποδεικνύουν τη συνέχεια του κράτους και της προτεραιότητας που θέτει στον έλεγχο των μεταναστευτικών κοινοτήτων. Ελλείψει άλλων δομών αφομοίωσης, η δημόσια τάξη γίνεται το προνομιακό πεδίο διαλόγου με τους πιο συντηρητικούς και νομοταγείς εκπροσώπους των κοινοτήτων. Η απειλή του τζιχαντισμού γίνεται το πρόσχημα για τον έλεγχο των άτυπων τζαμιών που αποτελούν τους κύριους τόπους αναπαραγωγής και συνάντησης για τους μουσουλμάνους μετανάστες. Η δουλειά που γινόταν βίαια και απροκάλυπτα τα χρόνια της εργολαβίας της παρακρατικής συμμορίας, έχει περάσει τώρα στα χέρια των μπάτσων και των υπηρεσιών πληροφοριών. Υποτίθεται ότι η κατασκευή του επίσημου τζαμιού θα δικαιολογούσε αυτή την αλλαγή φρουράς και τον ασφυκτικό έλεγχο των ανεπίσημων χώρων. Τελικά η αριστερή εκδοχή της αντιτρομοκρατίας δε χρειάζεται προς το παρόν τέτοια πατήματα. Ελπίζουμε από την άλλη να μη χρειαστεί άμεσα πιο απτές αποδείξεις του τζιχαντιστικού κινδύνου. Αν και προφανώς το μόνο που περνάει από το χέρι μας, είναι η έγκαιρη προετοιμασία για παν ενδεχόμενο...