365 ΜΕΡΕΣ - ΕΝΑ ΕΡΩΤΗΜΑ.

αφίσα που κολλιέται στο κέντρο και τις γειτονιές της αθήνας απ' το antifa LAB


Τα ξημερώματα της 18ης Σεπτεμβρίου του 2013, ένας 33χρονος προλετάριος από τα δυτικά της Αθήνας στάθηκε απέναντι σε μια 30αριά υπαλλήλους του τοπικού παραρτήματος της μαφίας, της παρακρατικής συμμορίας της χ.α. Για να προστατεύσει την διαφυγή των φίλων του, για να προστατεύσει 2-3 πράγματα για τα οποία άξιζε να παλέψει στη γειτονιά του, για να σταθεί δίπλα σε άλλους, και άλλες σαν κι αυτόν, μετανάστες και ντόπιους, κόντρα στους ξεφτιλισμένους τσαμπουκάδες και τα βλέμματα των μπράβων. Και τα σκουπίδια που βρέθηκαν απέναντι του, με την προστασία των μπάτσων, τον δολοφόνησαν.

ΤΑ ΠΕΡΗΦΑΝΑ "ΜΕΛΑΝΑ ΣΗΜΕΙΑ" ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

καινούριο antifa graffiti, στην περιοχή της ευαγγελίστριας, στη θεσσαλονίκη.


ΝΕΑ ΣΩΜΑΤΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΣΤΑ ΜΜΜ > Ο ΙΔΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΠΑΝΤΟΥ | ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ANTIFA ΑΥΤΟΚΟΛΛΗΤΑ

> Αυτοκόλλητο για τις νέες εξαγγελίες για τα μμμ που κολλιέται απ' το antifa LAB. (Αυτό, όπως και τα υπόλοιπα antifa αυτοκόλλητα που υπάρχουν στο site και είναι ακόμα διαθέσιμα μπορείς να τα προμηθευτείς μ' ένα mail στο antifalive@yahoo.gr -το ίδιο ισχύει και για τα έντυπα δρόμου, τις εκδόσεις, τα cd - dvd κτλ...)

ΝΕΑ ΣΩΜΑΤΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΣΤΑ ΜΜΜ / Ο ΙΔΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΠΑΝΤΟΥ >
Ένα χρόνο μετά τη δολοφονία του Θ. Καναούτη από τους ελεγκτικούς μηχανισμούς του ΟΑΣΑ, ο Χρυσοχοϊδης ανακοινώνει τη συγκρότηση σώματος μπάτσων για τα ΜΜΜ, με σκοπό την πάταξη της μικροπαραβατικότητας. Λες και δεν αρκούσε η τζάμπα μαγκιά των ελεγκτών κι οι ρατσιστικές συμπεριφορές μιας κοινωνίας που βυθίζεται στον κυνισμό... Τώρα θα προστεθούν ακόμα περισσότεροι μπάτσοι, με σκοπό την στρατιωτικοποίηση κάθε τόπου και χρόνου της πόλης.
Αυτή είναι η διαχείριση της κρίσης εκ μέρους ενός κράτους που διεξάγει με κάθε μέσο έναν πόλεμο ενάντια στη φτώχεια -ενάντια σε ντόπιους και μετανάστες εργάτες. Ενάντια σ' όλους όσους γεμίζουμε τους δρόμους, τις πλατείες και τα ΜΜΜ δικεδικώντας την παρουσία μας στην πόλη με τους δικούς μας όρους.
Ε λοιπόν, κόντρα στον κανιβαλισμό του εθνικού συμφέροντος,
ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΤΖΑΜΠΑΤΖΗΔΕΣ.


SA ROC(KS!) / SOME THINK THAT WE CAN'T FLOW, STEREOTYPES GOTTA GO...

Η Sa-Roc κατάγεται απ' τις νοτιοανατολικές γειτονιές της Washington, γειτονιές που όπως λέει η ίδια, χαρακτηρίζονται από "την φτώχεια, τον ιστορικό πλούτο ριζοσπαστικών κινημάτων και την επίμονη διατήρηση της αφρικανικής πολιτιστικής κληρονομιάς". Με στίχο που πατάει σταθερά πάνω στην ιστορική εμπειρία των κινημάτων της μαύρης περηφάνιας των 60s-70s, η Sa Roc την πέφτει στο μισογυνισμό μέσα στο χιπχοπ και την μουσική βιομηχανία που τον τρέφει -και είναι από τα πιο δυνατά νέα μικρόφωνα που κυκλοφορούν στην από 'κει πλευρά του ωκεανού.


SA-ROC/ END-US-TRY

"
[...]

Γιατί έχουμε πόλεμο / κάθε φορά που ένας αδερφός αποκαλεί κάποια καριόλα ή πουτάνα /
Τώρα πες μου αν μπαίνω πολύ στα βαθειά /
δε θα 'θελα να πνίγεις, απλά επειδή δεν μπορείς να μ' ακολουθήσεις /
σ' αυτά που λέω κι αυτό επειδή το μυαλό σου κοιμάται /
κινήσου λίγο πιο γρήγορα τα πόδια σου έχουν σαπίσει /
Γιατί προσβάλλεσαι τόσο που σου μιλάω; /

Εγώ είμαι αυτή που την αντιμετώπιζετε σαν αντικείμενο εσύ κι η ομάδα σου /
λες πως μπορώ να κάνω μόνο "ερασιτεχνικό" ραπ /
κι ότι αν θέλω να χωθώ κανονικά στη φάση δεν μπορώ να προχωρήσω με το conscious (συνειδητοποιημένο) στυλ μου 

χαζεύεις το στήθος μου κι ύστερα με λες πουτάνα/
Μήπως γι' αυτό αισθάνεσαι υποχρεωμένος να φωνάζεις ότι δεν είσαι γκέυ;/
[...] Περπατάς με το κεφάλι κάτω, φοβάσαι να κοιτάξεις, πες μου πως αυτό δεν είναι ανασφάλεια/

Φαντάζομαι πως σίγουρα διάφοροι θα πούνε/
"Απλά τα έχει πάρει γιατί δεν την παίζουν στο ραδιόφωνο"/
Κι είναι αλήθεια πως έχω θέμα με τους dj που δεν προωθούν το ευφυές ραπ/
κι επιμένουν να προωθούν άσχετα, ανόητα ραπς/

NUK HARROJMË - NUK FALIM

Βράδυ της 4ης Σεπτέμβρη του 2004: η εθνική ελλάδος χάνει απ' την αντίστοιχη της αλβανίας -και σ' ολόκληρη την ελλάδα διεξάγεται αντιμεταναστευτικό πογκρόμ. Ένα πογκρόμ με επίσημα καταγεγραμμένους 300 τραυματίες και έναν νεκρό. Ένα πογκρόμ μέσα σε μια ελληνική κοινωνία που δεν βρισκόταν ακόμα στην κρίση που, σύμφωνα με διάφορους "ευαίσθητους" αναλυτές, υπήρξε η αποκλειστική αιτία που τροφοδότησε τον κανιβαλισμό της στη συνέχεια... Κατά τ' άλλα, τα χρόνια που ακολούθησαν δεν ήτανε λίγοι αυτοί οι "ευαίσθητοι" που επέμειναν να αντιμετώπιζουν τη νύχτα εκείνης της 4ης/9ου σαν παρένθεση -κατηγορώντας συχνά και διάφορους διαφωνούντες ότι "κυνηγάνε φαντάσματα".
Όλα όσα είπαμε, τότε, ισχύουν: ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ, ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ. Στα αλβανικά, στα αφγανικά, στα ελληνικά, σε κάθε γλώσσα που έχει μιληθεί σ' αυτή την κωλοχώρα.

(οι αφίσες που ακολουθούν είχαν κολληθεί, στις 6/2006, από την τότε συνεργασία αντιφασιστικών ομάδων "antifa collective", στα ελληνικά και τα αλβανικά).


13

[ απ' το περιοδικό Sarajevo, τον σεπτέμβρη του 2006... ]


Oι αντιτρομοκρατικές εκστρατείες εκτός και εντός συνόρων είναι ένα διπλό αλλά ενιαίο φαινόμενο. Tα δύο πόδια της εντεινόμενης αστυνομο- και στρατο-κρατίας διεθνώς. Aλλά δεν αρκεί να παρατηρεί κανείς τα γεγονότα - και να τα καταριέται. Πρέπει να βρίσκει τις βασικές τους αιτίες, και να προβλέπει τις συνέπειες. Mόνο μ’ αυτή την προϋπόθεση μπορούμε να πολεμήσουμε αποτελεσματικά τη σύγχρονη βαρβαρότητα.
Πριν ξεκινήσουν αυτές οι στρατιωτικές και ιδεολογικές εκστρατείες «κατά της τρομοκρατίας», οι οικονομολόγοι του συστήματος αναγνώριζαν (με την ουδέτερη, τεχνική ορολογία τους) ότι το «χάσμα πλούτου και φτώχιας» στον πλανήτη διευρύνεται. Στη δική μας γλώσσα: η καπιταλιστική εκμετάλλευση, δηλαδή ο μονομερής ταξικός πόλεμος των αφεντικών, τοπικά και παγκόσμια, οξύνεται. Aπ’ την άλλη μεριά οι κοινωνιολόγοι παρατηρούσαν πως ο εντατικός «πόλεμος όλων εναντίον όλων» στις καπιταλιστικές μητροπόλεις, άμεσο προϊόν του «φιλελευθερισμού», είχε πάψει να είναι παραγωγικός και επωφελής για την σταθερότητα του συστήματος. H όλο και πιο πλατειά δικτατορία του εμπορεύματος και των εμπορευματικών σχέσεων κατασκεύαζε μεν λογιών λογιών πρόσκαιρες και φετιχιστικές «ενότητες»· εν τούτοις μόνη της ήταν ανίκανη να κατασκευάσει έναν «εχθρό» τέτοιας κλίμακας ώστε να ξεπερνάει και να ακυρώνει την μεσοπρόθεσμη πιθανότητα να αντεπιτεθούν οι αυξανόμενοι «φτωχοί» (δηλαδή: προλετάριοι) στον δικό τους (ταξικό) εχθρό.

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ > ΠΕΜΠΤΗ 28/8

Αντιφασιστική συγκέντρωση απ' την συνέλευση ενάντια στον (κοινωνικό, κρατικό, παρακρατικό) φασισμό, ενάντια στην διπλή εμπρηστική επίθεση που δέχτηκε κατάλυμα μεταναστών από φασιστικά καθάρματα.
> Πέμπτη 28 Αυγούστου, στις 19:00, στην Πάτρα, στο Παράρτημα (κορίνθου & αράτου)


"Ξημερώματα δευτέρας 11 αυγούστου κάποια φασιστικά καθάρματα πέταξαν μολότωφ και προσπάθησαν να κάψουν ζωντανούς κάποιους μετανάστες που μένουν σε ένα εγκαταλελειμμένο κτίριο πίσω από του Λαδόπουλου. Το ίδιο δοκίμασαν να κάνουν και δυο βδομάδες αργότερα στις 25 αυγούστου.

212° ?

23/8: 3 αφίσες +ένα τραγούδι από το Ferguson,
που βρίσκεται ακόμα στους δρόμους (κλικ πάνω)

Η συγκεκριμένη, με ένα ρητό του Malcolm X, θυμίζει πως "Αν δεν προσέξεις, οι εφημερίδες θα σε κάνουν να βρεθείς μ' αυτούς που μισούν τους καταπιεσμένους και αγαπούν τους καταπιεστές". Τυπώθηκε προς πώληση για να ενισχύθει οικονομικά η νομική υποστήριξη των συλληφθέντων του Φέργκιουσον, που πλέον είναι εκατοντάδες.


 
"Η ΜΟΝΗ ΕΙΡΗΝΗ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ|
Η Ειρήνη είναι αυτό που συμβαίνει αφότου κάποιοι έχουν "εξημερωθεί", με την βία. Η Δικαιοσύνη είναι αυτό που χρειάζεται για να ξεγελαστούμε, αποδεχόμενοι την Ειρήνη τους με όρους όπως αναφορές που πάνε κατευθείαν στα σκουπίδια, μηνύσεις που ποτέ δεν παράγουν τίποτα περισσότερο από χαϊδευτικά χαστουκάκια στον καρπό των ένστολων δολοφόνων, καμπάνιες που μπορεί να βοηθήσουν την καριέρα ενός "ευαίσθητου" πολιτικού, αλλά ποτέ δεν θα βάλουν τέλος στις δολοφονίες άοπλων μαύρων νέων. Η ειρήνη τους είναι ένα ψέμα. Γάμα την αστυνομία, στο Φέργκιουσον και παντού
"
Αυτή, όπως και η επόμενη -με την φωτογραφία να κλείνει το μάτι και στο ότι τα καπιταλιστικά κράτη παγκοσμίως δεν βρίσκονται και στην πιο πειστική ιστορικά στιγμή να μιλάνε για καμία επιδίωξη ειρήνης-, την πέφτει σε διάφορες προσπάθειες που έγιναν τις τελευταίες μέρες να διασπαστεί το πλήθος των διαδηλωτών σε "νομίμως-ειρηνικά-διαμαρτυρώμενους" και την "βίαιη μειοψηφία".

THE F WORD

Οι Anti-Product υπήρξαν μια ανεξάρτητη νεοϋορκέζικη πανκ ροκ μπάντα που έδρασε μεταξύ του 1995 και του Ιούνη του 2002, όταν έδωσαν και το τελευταίο τους live σ' έναν κοινοτικό-diy-συναυλιακό χώρο κάπου στο Μπέρκλεϋ. Έκτοτε τα μέλη τους, όπως αφηγούνται οι ίδιοι, την παλεύουνε με ζητήματα που εκτείνονται απ' το να εξακολουθούν να ασχολούνται με την μουσική (η πορτορικάνα τραγουδίστρια τους Taina Asili για μια περίοδο υπήρξε μέλος της πανκ-ραπ μπάντας των Ricanstruction), να μεγαλώνουν τα παιδιά τους και να ασχολούνται με τον ακτιβισμό στο επίπεδο της κοινοτικής δράσης στα νεουορκέζικα γκέτο. Οι στίχοι του συγκεκριμένου τραγουδιού -επίθεσης στους από τα πάνω ορισμούς για το τι σημαίνει σήμερα να ασχολείσαι με τον φεμινισμό- δημοσιεύθηκαν για πρώτη φορά στα ελληνικά στο 6ο τεύχος του εντύπου δρόμου "Νάρκη", της γυναικείας ομάδας των Noli me Tangere (καλοκαίρι '07):




Φεμινισμός / Η σύγχρονη «απαγορευμένη» λέξη / απορριπτέα και εγκαταλειμμένη / αλλά ποιος σκατά την ορίζει; / αυτή η λέξη μας δόθηκε από τις ΜΗΤΕΡΕΣ μας και τις ΑΔΕΡΦΕΣ μας σαν δώρο για να ονομάσουμε τις αδικίες της πατριαρχίας / μια γλώσσα με την οποία θα κατονομάσουμε τα σκατά τους / θα αναγνωρίσουμε την καταπίεση μας / που βασίζεται στο κοινωνικό φύλο / και θα αναγνωρίσουμε την κατάπνιξη της δύναμης και της ενέργειάς μας / για να την αμφισβητήσουμε και να παλέψουμε εναντίον της / ΦΕΜΙΝΙΣΜΟΣ / «η ριζοσπαστική ιδέα ότι οι γυναίκες είναι άνθρωποι» / και τώρα θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι αυτή η γλώσσα / αυτό το δώρο / είναι ένα βάρος που μας κρατάει κάτω / ότι σαν γυναίκα είσαι "σκύλα", αν έχεις βρει την εσωτερική σου δύναμη και αγωνίζεσαι για την απελευθέρωσή σου / "Σκύλα" / α, εννοείς ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΡΙΑ / και τι στο διάολο είναι λάθος τελικά με το να είσαι ριζοσπάστρια; / κάποιες πρέπει να ξυπνήσουν αυτή τυφλή, μονότονη κοινωνία / ο ΘΥΜΟΣ είναι αντίδραση στον πόνο που έχουμε υποστεί / και α, ξέχασα, δεν υπάρχει ανισότητα πια, / είναι τα 90s τώρα, / "έχεις περάσει πολλά, μωρό μου" / λοιπόν, δεν είμαι το μωρό σου και αυτός ο αγώνας δεν έχει τελειώσει ακόμα / ακόμα δεν μπορώ να περπατήσω μόνη μου το βράδυ, χωρίς το φόβο μήπως δεχτώ επίθεση / και τα άμυαλα αντικειμενικοποιημένα σώματα των γυναικών ακόμα αιωρούνται στα media / και οι μελανιές από τα πεινασμένα ξεσπάσματα δεν έχουν φύγει ακόμα απ’ το πρόσωπό της / κάποιοι λένε ότι η ταυτότητα της φεμινίστριας περιορίζει τις γυναίκες στα κατώτατα τους όρια / δεν είναι ο φεμινισμός που περιορίζει τις γυναίκες / είναι το σύστημα που κατηγοριοποιεί το κοινωνικό μας φύλο μας ως κατώτερο / αν δεν διαλέξεις μια ταυτότητα / πίστεψε με / θα διαλέξουν αυτοί μία για εσένα / γι’ αυτό επιλέγω να δεχτώ αυτή / σαν ΔΩΡΟ / που μας έδωσαν οι μητέρες και οι αδελφές μας / και να τρέξω μαζί της / να πετάξω μαζί της / να διευρύνω τα όριά της / και να επεκτείνω τη σημασία της / έτσι ώστε να ταιριάζει σε εμένα / σε εσένα / σε ΕΜΑΣ.