SEA OF THE INFINITE METROPOLIS WAVES

> απ' την χιπ χοπ συλλογικότητα του souarap (souarap@espiv.net).
Ταράτσα φάση, σάββατο 26 ιούλη, στον αυτοδιαχειριζόμενο κοινωνικό χώρο της Βίλας Ζωγράφου.

(Ακούστε κι αυτό, άσχετο αλλά ωραίο, από 3 εκπροσώπους της "αφάν γκατέ" του σύγχρονου ανεξάρτητου αμερικανικού ραπ: απ' την ψύχρα του καναδέζικου Οντάριο μέχρι την γενιά του καλιφορνέζικου Good Life Cafe κι από 'κεί μέχρι τις φυλακές του Kονέκτικατ -και πίσω αθήνα.)


[...]We'll find another way to grow
A way to ride infinite waves
Through tunnels, microscopic holes
Or unknown roads, we'll find a way

5 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΤΡΟΠΟΙ ΝΑ ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΕΙΣ ENAN ΔΙΕΥΘΥΝΟΝΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΟ / THE COUP

[...]I'm from the land where the Panthers grew
You know the city and the avenue
If you the boss we'll be smabbin through, and we'll be grabbin you
To say, "Whassup with the ra-venue?"
And if you feel it we can even try to seal it with the

...5 million ways to kill a CEO
Slap him up and shake him up and then you know
Let him off the flo' then bait him with the dough
You can do it funk or do it disco y'know how this go...


THE COUP/ 5 MILLION WAYS TO KILL A CEO (LIVE-2012)

Oι The Coup, ξεκινώντας απ' το 1991, αποτελούν έναν "ζωντανό θρύλο" του αμερικάνικου χιπ χοπ (μεταξύ άλλων, το διάσημο αμερικανικό περιοδικό "Billboard" τους αποκάλεσε το 2006, με μια δόση αυθάδειας, το σπουδαιότερο χιπ χοπ σχήμα της δεκαετίας που είχε προηγηθεί). Τα κομμάτια τους, έντονα πολιτικά, μιξάροντας το ραπ με το φανκ, την σόουλ και το πανκ, αρπάζουν αφορμές από ευχάριστα θέματα της καθημερινής ζωής όπως η αστυνομική βία, το να δουλεύεις σε μαγαζιά φαστ φουντ ή το να παραβρίσκεσαι σε κοκαϊνο-πάρτυ διοργανωμένα από εμετικούς πλούσιους τύπους. Απέναντι σ' όλα αυτά, όμως, οι Coup και ο Boots Riley (ακτιβιστής, mc και στιχουργός τους) δεν κλαίγονται: βγάζουν μπροστά το χιούμορ -και τον θυμό τους.
(Ακολουθούν αποσπάσματα από πρόσφατες συνεντεύξεις του Riley)

GHALIA

6/2006 > απ' το (τότε) έντυπο δρόμου της -σαλονικιώτικης- αυτόνομης συλλογικότητας των εργατών του αρνητικού


"Η μικρή Ghalia, παλαιστίνια, μόλις δέκα χρονών, ήταν ευτυχισμένη! Αρχές Ιούνη, χωρίς σχολείο (εδώ και μήνες εξάλλου ήταν κλειστό), μακριά από τις λάσπες του καταυλισμού, έχωνε τα πόδια της στη ζεστή άμμο της Μεσογείου και κούρδιζε το μυαλό της στο ωραιότερο καλοκαιρινό δίλημμα, αν το νερό είναι ή όχι κρύο. Παιδιάστικα ανέμελη σε μια μεσογειακή παραλία, στη Λωρίδα της Γάζας... Παράδοξο ή όχι, ένα κορίτσι από την Παλαιστίνη γίνεται (μπορεί, δεν είναι απίθανο) να έχει μία στιγμή ανεμελιάς ακόμη κι όταν ο χρόνος και ο χώρος σ’ όλο το μήκος τους κυβερνιούνται από το πόλεμο. Συμβαίνει σε κάθε κορίτσι δέκα χρονών. Μήπως δεν είχαν το παιχνίδι στο μυαλό τους τα κορίτσια που έτρεχαν ανάμεσα στους πάγκους της αγοράς του Σεράγεβο λίγο πριν αυτή ανατιναχτεί; Ή μήπως το κορίτσι της Βαγδάτης είχε στο νου της το θάνατο λίγο πριν η στρατιωτική περίπολος εισβάλλει και πυροβολήσει στο κεφάλι τον αδελφό της; Συμβαίνει στα κορίτσια όλου του κόσμου... Ακόμη κι όταν οι αχινοί δεν είναι το χειρότερο που μπορεί να σου συμβεί στο πρώτο σου μπάνιο... Ακόμη κι όταν είσαι νεκρή με αναστολή...

>ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

{ ...εν αναμονή της έκδοσης του antifa LIVE για τη δύναμη των λέξεων στην μαύρη κουλτούρα· 2 πρώτες, ακαπέλα, σημειώσεις. }


SAUL WILLIAMS/ AMETHYST ROCK (SLAM)

"...but the feds is also plotting me,

they’re trying to imprison my astrology,
put our stars behind bars, our stars and stripes,
using blood-splattered banners as nationalist kites,
but I control the wind, that’s why they call it the hawk.
I am Horus, son of Isis, son of Osirus, worshipped as Jesus,
resurrected like Lazarus, but you can call my Lazzy, lazy,
yeah I’m lazy because I’d rather sit and build and work 

on top of a field and worship the daily yield of cash green crops,
their evolution stopped the evolution of their technology:
a society of automatic tellers and money machines.

Stealing us was the smartest thing they ever did, 
too bad they don’t teach the truth to their kids.

SREBRENICA_11/7/1995

11,12,13 ιούλη στη Σρεμπρένιτσα της Βοσνίας. 19 χρόνια πριν.


"Λίγο καιρό μετά την πρώτη κυκλοφορία του βιβλίου για την Σρεμπρένιτσα και την "ελληνοσερβική φιλία", τον Απρίλη του 1999, κάποιος (κάποια, για την ακρίβεια...) σχολίασε: Μα καλά, ήταν ανάγκη να γράψετε τόσα πολλά για να πείτε ότι σκοτώθηκαν εφτά χιλιάδες; Δεν μπορούσατε να το πείτε πιο σύντομα; Είναι μεγάλο αυτό [το βιβλίο], βαριέμαι να το διαβάσω.
Το γεγονός ότι το συγκεκριμένο στόμα είχε υπάρξει υποστηρικτής της "ελληνοσερβικής φιλίας" το πρώτο μισό της δεκαετίας του 1990 οπωσδήποτε έπαιζε το ρόλο του στο συγκεκριμένο σχόλιο· όμως υπήρχε και κάτι πολύ γενικότερο σ' εκείνες τις κουβέντες. Πράγματι λοιπόν, την δολοφονία χιλιάδων μπορεί να την πει κανείς με τις εξής τρεις λέξεις: σκοτωθήκαν τόσες (αριθμός) χιλιάδες. Τελεία και παύλα. Αν όμως στραμπουλήξει το πόδι του, ή ο σκύλος του αρρωστήσει, δικαιούται να περιγράφει με κάθε λεπτομέρεια τα καθέκαστα, και μάλιστα να επαναλάβει την "ιστορία" σε κάθε γνωστό του. Τέτοιο ακριβώς είναι το "ισοζύγιο" των αισθημάτων (και της ηθικής) στο δικό μας κόσμο, τον εξαιρετικό, δημοκρατικό και αναπτυγμένο πρώτο καπιταλιστικό κόσμο: σε ό,τι αφορά τη δική μας ζωή (και κάθε λεπτομέρεια τής) υπάρχουν άπειρα να ειπωθούν και κάθε συγκίνηση είναι επιτρεπτή, αν όχι και επιβεβλημένη. Όταν όμως πρόκειται για τους Άλλους, τους Μακρινούς και Αδιάφορους (ή μήπως και εχθρικούς;) Άλλους, τότε δεν πρέπει να χαλάμε το σάλιο μας ή το μυαλό μας, δεν πρέπει να κουραζόμαστε και να σπαταλάμε τον πολύτιμο "συναισθηματικό πλούτο" μας.

2010 - 2014: FOUR YEARS AFTER (4) - THE SUM / SARAJEVO, ΤΕΥΧΟΣ 86

"...
Όποιος από τα 1917 περίπου ως τα 1933 είχε παρακολουθήσει και ζήσει ενεργά μέσα στην επαναστατική Αριστερά τη θεωρία και πράξη του μαρξισμού, ήταν υποχρεωμένος να διαπιστώσει ότι ο μαρξισμός περιοριζόταν στις αντικειμενικές διαδικασίες της οικονομίας και στην πολιτική του κράτους. Ο λεγόμενος “υποκειμενικός παράγοντας” της ιστορίας, η ιδεολογία των μαζών, η εξέλιξή τους και οι αντιφάσεις της, ούτε λαμβάνονταν καν υπ’ όψη, κι όσο για κατανόηση, ουδείς λόγος! Και το χειρότερο: οι μαρξιστές δεν κατόρθωναν ν’ αξιοποιήσουν την ίδια τη μέθοδό τους του διαλεκτικού υλισμού, να τη διατηρούν ζωντανή, για να μπορούν να βλέπουν με νέο πάντα μάτι και να κατανοούν κάθε νέο κοινωνικό φαινόμενο, ακριβώς με τη βοήθεια αυτής της μεθόδου.
Δηλαδή, ο διαλεκτικός υλισμός δεν καλλιεργήθηκε, και δεν εφαρμόστηκε στα νέα ιστορικά φαινόμενα· αλλά ο φασισμός ήταν ένα τέτοιο φαινόμενο, τελείως άγνωστο στον Μάρξ και στον Ένγκελς, κι ο Λένιν δεν είχε προφτάσει να δει παρά μόνο το πρωταρχινισμά του. Η αντιδραστική αντίληψη της πραγματικότητας παραβλέπει τις αντιφάσεις της και τις αληθινές καταστάσεις· η αντιδραστική πολιτική χρησιμοποιεί αυτόματα τις κοινωνικές εκείνες δυνάμεις που εναντιώνονται στην εξέλιξη.
...

(ΓΙΑΤΙ ΑΓΑΠΑΜΕ ΝΑ ΜΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΕΛΛΑΔΟΣ) | ΕΚΔΗΛΩΣΗ - ΣΥΖΗΤΗΣΗ, ΤΕΤΑΡΤΗ 9/7 | ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΔΟΣΗ ΤΟΥ ΓΚΡΙΖΟΥ

"Μετά την νίκη της εθν. ελλάδος την Τρίτη 24/6 εκατοντάδες έλληνες πανηγυρίζουν στην Ομόνοια. Και αν εμείς ξεχνάμε αυτοί θυμούνται. "Δεν θα γίνεις έλληνας ποτέ", ουρλιάζουν τέμνοντας τον χρόνο. Γεμίζοντας τους πόρους του με την μνήμη των πογκρόμ του '04 εναντίον των Αλβανών/ίδων μεταναστών/τριών.

Στην Ομόνοια την Τρίτη 24/6, βρέθηκε να χορεύει μια δεκαετία φασισμών.

ΕΘΝΙΚΗ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΝΤΕ ΓΑΜΗΣΟΥ
ή, αλλιώς, γιατί αγαπάμε να μισούμε την εθνική ελλάδος;"

εκδήλωση | συζήτηση > Τετάρτη 9/7 στις 15:30 στο ΜΙΘΕ

από το συμβούλιο για την διάδοση του γκρίζου

ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ: ANTIFA BARRICADA ΤΕΥΧΟΣ 33 / ΚΑΛΠΙΚΟΙ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΙ - ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΙ ΔΙΑ ΤΗΣ ΚΑΛΠΗΣ


οι τίγρεις και ο τίγρης //κάλπικοι εθνικισμοί - εθνικισμοί δια της κάλπης // ο (ξεχασμένος) βασικός μισθός // noor one: ντρόγκα για κάθε χρήση // οι μετανάστες είναι αδέλφια ταξικά... // για τις συγκοινωνίες οι λύσεις είναι απλές // 13ο antifalive - 13 antifalive // μανωλάδα: περασμένα ξεχασμένα; // fuck fifa // o θάνατος ενός ζαπατίστα // Sub. Mάρκος: ανάμεσα στο φως και τη σκιά
+ ένθετο: πανταχού παρόντα σύνορα
*Το antifa BARRICADA θα το βρεις σε αυτοδιαχειριζόμενους χώρους, στο βιβλιοπωλείο του Ναυτίλου (σόλωνος και χ. τρικούπη), στα βιβλιοπώλεια solaris και ελεύθερος τύπος (κέντρο αθήνας) και στα περίπτερα της πλατείας εξαρχείων (στουρνάρη και σπ. τρικούπη) και της πλατείας κάνιγγος (στην αρχή της ακαδημίας).

Για επικοινωνία ή παραγγελίες: barricadamag@yahoo.gr

*ΚΑΛΠΙΚΟΙ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΙ /ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΙ ΔΙΑ ΤΗΣ ΚΑΛΠΗΣ

Ιπποπόταμοι με κοινό νόμισμα και πολλά νεύρα
Το 2014 αποδεικνύεται μάλλον κακή χρονιά για τους οπαδούς της ευρωπαϊκής ενοποίησης, για δύο τουλάχιστον λόγους. Κατά πρώτον, λόγω των αποτελεσμάτων των ευρωεκλογών και της σημαντικής πολιτικής ενδυνάμωσης των ευρωσκεπτικιστικών/εθνικιστικών κομμάτων στα περισσότερα κράτη μέλη της ε.ε. Κατά δεύτερον, επειδή η χρονιά που διανύουμε συνδέεται με μια δυσοίωνη επέτειο: τα εκατό χρόνια από την έναρξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, που στον καιρό του και μέχρι να ξεσπάσει ο ακόμα καταστροφικότερος Β΄, αποκαλούνταν ο «Μεγάλος Πόλεμος».

ΧΟΡΕΥΟΝΤΑΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΚΑΡΒΟΥΝΑ | ΒΡΑΖΙΛΙΑ 2014

Eνώ ένας χείμαρρος από συγκλονιστικές ειδήσεις πάνω στα εθνικά ποδοσφαιρικά τεκταινόμενα πλημμυρίζει τα ντόπια media, social και μη, στην άλλη πλευρά του πλανήτη βραζιλιάνοι προλετάριοι εξακολουθούν να βρίσκονται στους δρόμους. Για την τάξη τους, όχι την "πατρίδα" τους. Ενάντια στην βίαιη υποβάθμιση της υγείας, των μεταφορών, των μισθών, την εξάπλωση και την στρατιωτικοποίηση των φαβελών.
Για όλους τους λόγους του κόσμου.

(Το κείμενο που ακολουθεί είναι μετάφραση από βραζιλιάνικο αντιεξουσιαστικό portal).

"[...]Tην Παρασκευή που πέρασε (20/06/'14), τρεις εκδηλώσεις αντίστασης έλαβαν χώρα στο Λάππα, στο κέντρο της πόλης. Η πρώτη ήταν το Φεστιβάλ του Ιουνίου "FIFA Go Home" από το IFP (Ανεξάρτητο Λαϊκό Μέτωπο)· η δεύτερη, η διαδήλωση της απεργίας των εκπαιδευτικών που είχε την προσυγκέντρωσή της στο Λάππα· και η τρίτη, το κάλεσμα ενάντια στην «Δικτατορία Carioca», που υπενθύμιζε τις εξεγέρσεις του περασμένου Ιούνη, ειδικότερα της 20ης Ιουνίου 2013, όταν 1 εκατομμύριο άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους και το Λάππα βυθίστηκε στη μαζική αστυνομική βία -κάνοντας την ίδια στιγμή την είδηση της εξέγερσης να ταξιδέψει σ' ολόκληρο τον κόσμο. (Ένα τέταρτο γεγονός που είχε προγραμματιστεί ταυτόχρονα ήταν μια διαμαρτυρία στο Δημαρχείο, με τίτλο «20J: Η επιστροφή του Γίγαντα», μια πανβραζιλιανική πρωτοβουλία -θυμωμένων- ανθρώπων που καλούσαν να θυμηθούμε την εξέγερση της περισινής 20η Ιουνίου και το πόσο επίκαιροι παραμένουν οι αγώνες για τα ζητήματα της εκπαίδευσης, της υγείας και των μεταφορών).

Τα τρία αυτά γεγονότα συνέπεσαν στην περιοχή του Λάππα γύρω στις 19:00. Η διαδήλωση ενάντια στην "Δικτατορία Carioca" κινήθηκε προς το «λευκό Λάππα". Το λευκό Λάππα είναι το μέρος όπου βρίσκονται τα πιο ακριβά μπαρ της περιοχής, αποτελώντας σήμερα ένα προπύργιο της μεσαίας τάξης και των τουριστών, καθώς λίγα χρόνια νωρίτερα είχαν φροντίσει να εισβάλλουν και να μετατρέψουν την παλιά λαϊκή μποέμικη γειτονιά σ' ένα τουριστικό αξιοθέατο.

ΕΘΝΙΚΗ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΓΑΜΗΣΟΥ! > (ΦΡΕΣΚΑ ANTIFA ΑΥΤΟΚΟΛΛΗΤΑ...)

...Αν θες κι εσύ για να κολλήσεις στην περιοχή σου, στείλε ένα mail στο antifalab@yahoo.gr